Η ιστορία ξεκινάει με τη νέα μας πρωταγωνίστρια Grace Ashcroft (κόρη της Alyssa Ashcroft από το RE Outbreak), η οποία δουλεύει ως αναλύτρια για το FBI. Αποστολή της είναι να ερευνήσει το εγκαταλελειμμένο Greenwood Hotel, όπου συνέβη ο πιο πρόσφατος θάνατος από μία σειρά νεκρών, οι οποίοι ήταν όλοι τους επιζώντες από την καταστροφή της Raccoon City 28 χρόνια πριν.
Αυτή η αποστολή έχει και προσωπικές επεκτάσεις για την Grace, καθώς οκτώ χρόνια νωρίτερα, στο ίδιο ξενοδοχείο, είχε δολοφονηθεί η μητέρα της κάτω από μυστηριώδεις και ύποπτες συνθήκες. Παρά την τραυματική της εμπειρία, η Grace ξεκινά την έρευνά της στο ξενοδοχείο και σύντομα ανακαλύπτει πως κάτι δεν πάει καθόλου καλά και ότι, με κάποιον περίεργο τρόπο, εμπλέκεται και η ίδια. Παράλληλα, ο παλιός μας γνώριμος και έτερος πρωταγωνιστής, Leon S. Kennedy, επίσης αναλαμβάνει να διερευνήσει το ξενοδοχείο για την ίδια υπόθεση (τους περίεργους θανάτους). Ο Leon επίσης έχει έναν προσωπικό λόγο για την έρευνά του, καθώς τόσο αυτός όσο και άλλοι επιζώντες της Raccoon City εμφανίζουν μία μυστήρια ασθένεια, και αν δεν βρεθεί θεραπεία, δεν θα υπάρξει καλή κατάληξη. Έτσι λοιπόν, σύντομα οι ιστορίες της Grace και του Leon μπλέκονται, ξεκινώντας μία περιπέτεια με τρόμο, ένταση και αποκαλύψεις για μυστήρια του παρελθόντος που αφορούν τόσο τους δύο κεντρικούς χαρακτήρες, όσο και τη συνολική ιστορία της σειράς RE.
Το σενάριο είναι ποιοτικό και, όπως προαναφέρθηκε, έχει διάφορες συνδέσεις με προηγούμενα παιχνίδια RE. Υπάρχει καλός ρυθμός στα γεγονότα και ωραία απόδοση τόσο του τρόμου και των αρρωστημένων σκηνικών, όσο και πιο επικών στιγμών περιπέτειας. Επίσης, υπάρχουν αρκετά easter eggs, αναφορές και στιγμές που θα κάνουν τους παλιούς φαν της σειράς RE να ανατριχιάσουν (είτε από φόβο, είτε από νοσταλγία). Γενικότερα το παιχνίδι αποδίδει φόρο τιμής στους προκατόχους του, τόσο με την αφήγησή όσο και με το gameplay του (περισσότερα παρακάτω). Τέλος, να σημειωθεί πως το πρώτο playthrough, αν θέλετε να βρείτε τα πάντα, θα σας πάρει γύρω στις 15 ώρες.
Κατά τη διάρκεια του παιχνιδιού, παίζετε συγκεκριμένα κομμάτια ως Grace και άλλα ως Leon. Όμως το παικτικό στιλ του καθενός είναι πολύ διαφορετικό. Και στων δύο τα κομμάτια υπάρχουν έντονες στιγμές, τρόμος, αποτρόπαια σκηνικά, μπόλικα ζόμπι, μεταλλαγμένες τερατογενέσεις και ό,τι θα περίμενε κανείς από έναν τίτλο RE. Αυτό που αλλάζει, είναι το πώς αντιμετωπίζει ο κάθε χαρακτήρας όλες αυτές τις καταστάσεις. Με την Grace, ζείτε μία πιο old-school, σκοτεινή survival horror εμπειρία, που χαρακτηρίζεται από πιο αργό ρυθμό, τρόμο, επιβίωση και μία αρρωστημένη, κλειστοφοβική ατμόσφαιρα. Η Grace δεν είναι έμπειρη σε μάχες με ζόμπι και λοιπά φρικιά, οπότε πρέπει να κινείστε πιο ήσυχα, αθόρυβα και να εμπλέκεστε σε μάχες κυρίως όταν δεν υπάρχει άλλος τρόπος να συνεχίσετε. Επίσης, τα πυρομαχικά και οι πόροι που διαθέτει είναι αρκετά περιορισμένα, ενώ έχει και μικρό inventory. Οπότε ιδανικά, πρέπει όχι μόνο να αποφεύγετε τις μάχες όποτε σας παίρνει και να είστε φειδωλός με τις σφαίρες σας, αλλά και να κάνετε προσεκτική διαχείριση των αντικειμένων που έχετε, αποθηκεύοντας ό,τι δεν χρειάζεστε άμεσα στα item boxes και κρατώντας μόνο τα απαραίτητα για την επιβίωσή σας ή για τη λύση διάφορων γρίφων. Αργότερα, μπορείτε να επεκτείνετε λίγο το inventory σας, ώστε να πάρετε μία ανάσα, αλλά και πάλι τα πράγματα δεν είναι απλά.
Υπάρχουν περιπτώσεις όπου οι μολυσμένοι όχι απλά σας κυνηγούν, αλλά και περιπολούν σε διάφορα σημεία, οπότε πρέπει να σκεφτείτε πώς μπορείτε να τους προσπεράσετε, χωρίς να καταλήξετε τροφή για undead. Πόσο μάλλον όταν υπάρχουν και κάποια εφιαλτικά τέρατα που σας καταδιώκουν ενεργά και προσπαθούν να σας στριμώξουν, με το αποτέλεσμα να μην είναι καθόλου καλό για εσάς. Ευτυχώς, η Grace μπορεί να συλλέξει αίμα από τους εχθρούς που έχετε εξοντώσει ή από διάφορα σημεία στο περιβάλλον. Το αίμα μπορείτε να το συνδυάσετε με διάφορα άλλα υλικά, ώστε να φτιάξετε διάφορα αντικείμενα και upgrades για να κάνετε τη ζωή σας λίγο πιο εύκολη. Αν προσωπικά έχω ένα θέμα με το κομμάτι της Grace, αυτό έγκειται στο γνωστό κλισέ που έχουμε δει και σε άλλα survival horror παιχνίδια: όταν τρέχει, είναι σαν να κάνει χαλαρό jogging μία ηλιόλουστη μέρα στην παραλία, ασχέτως αν πίσω της σέρνονται βδελύγματα που τα ξέρασε κάποια μακάβρια κόλαση. Αυτό δεν θα ήταν τόσο πρόβλημα, αν υπήρχε μία παραπάνω ισορροπία ως προς τις δυνατότητες που έχει η Grace να αντιμετωπίσει τους εχθρούς. Αλλά όταν το κύριο χαρακτηριστικό της είναι το να αποφεύγει εχθρούς και μάχες, ναι, είναι λίγο προβληματικό.
Με τον Leon, από την άλλη, το gameplay αλλάζει σε μία πιο γρήγορου ρυθμού, action horror εμπειρία, καθώς ως γνωστόν πρόκειται για βετεράνο του RE. Έχετε μεγαλύτερο inventory, περισσότερα όπλα και το παιχνίδι σας ενθαρρύνει να σκοτώσετε όσους περισσότερους εχθρούς μπορείτε, καθώς κερδίζετε credits, τα οποία μπορείτε να χρησιμοποιήσετε σε διάφορα supply boxes που βρίσκετε, ώστε να αγοράζετε νέα όπλα και πυρομαχικά, να αναβαθμίσετε όσα ήδη έχετε ή και να πουλάτε ό,τι δεν χρειάζεστε. Το τελευταίο ειδικά, είναι σημαντικό, καθώς ο Leon δεν έχει item box για να αφήσει αντικείμενα που δεν χρειάζεται. Πέρα από το οπλοστάσιό του, διαθέτει και ένα τσεκούρι για κοντινές επιθέσεις, το οποίο μπορείτε να ακονίσετε ανά πάσα στιγμή, ώστε να κάνει περισσότερη ζημιά αλλά και να μπορείτε να αντικρούετε επιθέσεις από τους εχθρούς και να τους αφήνετε ανοιχτούς σε δικές σας αντεπιθέσεις ή βάρβαρες τελειωτικές κινήσεις. Οπότε, όπως καταλαβαίνετε, με τον Leon δεν παίζετε… κρυφτό με τα ζόμπι, αλλά φουλ επίθεση και μάχες. Φυσικά, και εδώ υπάρχουν γρίφοι και εξερεύνηση, όπως με τη Grace, αλλά σίγουρα πρόκειται για μία εμπειρία πιο κοντά σε τίτλους όπως το Resident Evil 4.
Εδώ πρέπει να σημειωθεί και μία πολύ χρήσιμη επιλογή που προσφέρει το παιχνίδι: μπορείτε να χρησιμοποιείτε προοπτική τόσο πρώτου προσώπου, όσο και τρίτου προσώπου, και στους δύο χαρακτήρες όποτε θέλετε. Είναι κάτι θετικότατο και ελπίζω να το δούμε και σε άλλα games στο μέλλον, καθώς υπάρχουν παίκτες που έχουν συγκεκριμένες προτιμήσεις όσον αφορά την κάμερα. Από εκεί και πέρα, ένα αρνητικό και στα δύο κομμάτια του παιχνιδιού, είναι πως τα charms (τα οποία σας δίνουν κάποια buffs, όσο τα έχετε επάνω σας) και τα key items που χρειάζονται για να λυθούν γρίφοι, πιάνουν χώρο στο inventory σας, ενώ σε παλιότερα RE αυτό δεν ίσχυε (συνήθως υπήρχαν ξεχωριστά από άλλα αντικείμενα). Ένα ακόμα θέμα, είναι πως το παιχνίδι -τουλάχιστον για την ώρα- έχει σχετικά περιορισμένο replayability, καθώς υπάρχουν μεν κάποια challenges και bonus πράγματα που μπορείτε να ξεκλειδώσετε, τα οποία δίνουν έναυσμα για νέο playthrough, αλλά δεν υπάρχει ακόμα κάτι με περισσότερο «ζουμί» όπως το Mercenaries mode (το οποίο ελπίζουμε να προστεθεί αργότερα).
Στα γραφικά, για άλλη μία φορά, η φημισμένη RE Engine της Capcom δίνει εξαιρετικά αποτελέσματα, από τις σκοτεινές, καταχθόνιες και ερειπωμένες τοποθεσίες, μέχρι τους καλοσχεδιασμένους χαρακτήρες και τα πανέμορφα εφέ φωτισμού. Οι πολλές και ανατριχιαστικές λεπτομέρειες σε όλα αυτά, κάνουν την διαφορά και προσθέτουν έξτρα πινελιές στην ζοφερή ατμόσφαιρα που διακατέχει το παιχνίδι. Πχ αξίζει να παρατηρήσετε πόσο καλή δουλειά έχει γίνει στο πώς τινάζεται το αίμα στον χώρο όταν σκοτώνετε ένα ζόμπι. Περιττό να πούμε πως τα τέρατα είναι τρομερά και αρκούντως τρομακτικά, όπως άλλωστε αρμόζει σε έναν RE τίτλο. Κάθε περιοχή που επισκέπτεστε έχει τη σκοτεινή, φοβική αισθητική που της ταιριάζει και η οποία αναδεικνύεται από το πολύ δυνατό level design. Σε αυτό βοηθάει και η ποικιλία στα περιβάλλοντα, τα οποία έχουν τον δικό τους χαρακτήρα και χτίζουν άρτια τη συνολική εμπειρία.
Ο ηχητικός τομέας του παιχνιδιού επίσης είναι άψογος. Από το λαχάνιασμα και το τρέμουλο στις αναπνοές των χαρακτήρων, μέχρι τα φρικιαστικά μουγκρητά των ζόμπι και τους απόκοσμους ήχους, τα εφέ βρίσκονται σε άλλο επίπεδο και σας απορροφούν ακόμα περισσότερο στον εφιάλτη. Εξίσου καλό είναι το το voice acting, με τιμιότατες ερμηνείες από όλους τους ηθοποιούς, συμπεριλαμβανομένου τoυ Nick Apostolides που επιστρέφει από τα remakes στο ρόλο του Leo. Το ίδιο ισχύει και για τον τρίτο πυλώνα του ηχητικού τομέα, την μουσική επένδυση, η οποία αποτελείται κυρίως από synth, electronica και dark ambient συνθέσεις, συνοδεύοντας κάθε στιγμή, είτε τρόμου, είτε δράσης, με τον καλύτερο δυνατό τρόπο.
0 σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου