Ένας απέραντος, σκοτεινός ωκεανός. Μια μικρή βάρκα χαμένη μέσα στην ομίχλη, όπου ο μοναδικός της προορισμός είναι μια σημαδούρα που αχνοφαίνεται, πριν την επόμενη. Επιβάτες, δύο μασκοφόρα αδέλφια, τρομαγμένα στον αφιλόξενο αυτό κόσμο. «Νόμιζα πως πέθανες», λέει το αγόρι στο κορίτσι, καθώς την μαζεύει από το νερό, σε έναν από τους ελάχιστους αλλά ουσιώδεις διαλόγους του παιχνιδιού.
Στο κομμάτι του gameplay, το Reanimal ακολουθεί την πεπατημένη των Little Nightmares. Ψάχνετε κλειδιά για να ανοίξετε μια πόρτα, κάποιο εργαλείο που βοηθάει στην επίλυση ενός υποτυπώδους περιβαλλοντικού γρίφου, κρύβεστε και προσπαθείτε να κινηθείτε αθόρυβα υπό την παρουσία ενός εκ των εφιαλτικών πλασμάτων που σας κυνηγούν ή τρέχετε να τους ξεφύγετε. Η κάμερα, σε αντίθεση με τα LN, είναι δυναμική, ακολουθώντας σας πολλές φορές, με οπτικές που ενισχύουν το αποπνικτικό κλίμα που επιδιώκει ο τίτλος. Ορισμένες επιπλέον πινελιές αποτελούν οι στιγμές κατά τις οποίες οδηγάτε ορισμένα οχήματα, με κυριότερο εξ αυτών τη βάρκα και άλλα τα οποία ανακαλύπτετε στην πορεία, ενώ υπάρχουν και κάποιες στιγμές κοντινής μάχης, αρκετά απλοϊκές. Γενικώς, δεν υπάρχει καμία πρόκληση, ενώ καθόλη την διάρκεια του παιχνιδιού μόνο ένας γρίφος απαιτεί κάτι παραπάνω από ένα λεπτό σκέψης. Το βάρος έχει δοθεί εξ ολοκλήρου στην εξερεύνηση και την ατμόσφαιρα, τομείς στους οποίους το παιχνίδι τα πάει πραγματικά εξαιρετικά, ωστόσο έπρεπε να δοθεί περισσότερη προσοχή και στο καθαρά παικτικό κομμάτι.
Σε γενικές γραμμές, οι ομοιότητες με τα Little Nightmares είναι πολλές, δικαιολογώντας τον χαρακτηρισμό «πνευματικός διάδοχος». Παρά ταύτα, το γεγονός αυτό έχει διττή σημασία. Από τη μία, οι θιασώτες του είδους θα βρουν αυτό ακριβώς που περιμένουν και ψάχνουν, αλλά από την άλλη υποβόσκει μια αίσθηση ατολμίας των δημιουργών να προσφέρουν κάτι παραπάνω, αρπάζοντας την ευκαιρία ενός νέου ξεκινήματος. Αναμφίβολα, ο απείρως πιο σκοτεινός τόνος αποτελεί ένα βήμα εμπρός, αλλά υπήρχαν και άλλα περιθώρια. Επίσης, σημαντικό στοιχείο του τίτλου αποτελεί το co-op. Μπορείτε να βιώσετε τον εφιάλτη παρέα με έναν άλλο παίκτη, είτε τοπικά είτε online. Ιδιαιτέρως ευπρόσδεκτο το friend’s pass, η δυνατότητα δηλαδή να παίξουν δύο, χωρίς να χρειάζεται να αγοράσουν το παιχνίδι και οι δύο. Δεν αναιρείται, φυσικά, η δυνατότητα της solo εμπειρίας, καθώς η νοημοσύνη του έτερου χαρακτήρα είναι σε καλό επίπεδο.
Ο οπτικοακουστικός τομέας είναι το δυνατό χαρτί του Reanimal. Η ατμόσφαιρα, όπως προαναφέρθηκε, σπάει κόκαλα. Σκοτεινό, σουρεαλιστικό, γκροτέσκο και ιδιαιτέρως βαρύ, το παιχνίδι παρουσιάζει επί της οθόνης σκηνές από τους πιο δυσάρεστους εφιάλτες. Υπέροχοι φωτισμοί, εξαιρετικός σχεδιασμός πλασμάτων και ορισμένες εικόνες που πραγματικά κόβουν την ανάσα. Τεχνικά θέματα δεν υπάρχουν γενικώς, ωστόσο σε μία-δύο περιπτώσεις δεν μου ενεργοποιήθηκε κάποιο trigger και αναγκάστηκα να κάνω επανεκκίνηση. Ωστόσο, τα πολύ κοντινά μεταξύ τους checkpoints δεν αφήνουν οποιοδήποτε τέτοιο πταίσμα να χαλάσει την εμπειρία. Ο ηχητικός τομέας τα πάει εξίσου περίφημα. Η μουσική που συνοδεύει την περιπέτειά σας ταιριάζει απόλυτα με το κλίμα, ενώ ο τρόπος που οι φυσικοί ήχοι του περιβάλλοντος διανθίζουν την εμπειρία και σας «βυθίζουν» στον κόσμο είναι αψεγάδιαστος. Ιδιαιτέρως θετικό γεγονός κάποιοι σποραδικοί διάλογοι, που είναι απλοί και συνάμα ουσιαστικοί, ενισχύοντας τη θλίψη και την απόγνωση των μικρών πρωταγωνιστών.
Το Reanimal είναι μια πυρετώδης περιπέτεια λίγων ωρών, που βασίζεται στην εξαιρετική της ατμόσφαιρα και αισθητική. Η απουσία, ωστόσο, ουσιώδους βάθους στο gameplay, θα σας αφήσει με την όρεξη για το κάτι παραπάνω. Αν είστε φαν των Little Nightmares ή ψάχνετε μια σκοτεινή και βαθιά εμπειρία, σίγουρα θα σας αρέσει.
0 σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου