Το παιχνίδι ξεκινάει με τον Kratos, έχοντας ήδη γίνει στρατηγός, να αφηγείται στην κόρη του μια περιπέτεια από τα νιάτα του, όταν ο ίδιος και ο μικρότερος αδερφός του, Deimos, περνούσαν την Αγωγή, την περίφημη στρατιωτική εκπαίδευση των Σπαρτιατών. Κατά τη διάρκεια της Αγωγής, μαθαίνουν πως έχει εξαφανιστεί ένας συνεκπαιδευόμενός τους, ο Vasilis. Ο Deimos πείθει τον Kratos να ψάξουν και να τον βρουν, ώστε να φανούν ακόμα πιο άξιοι στα μάτια της Σπάρτης. Και κάπου εκεί ξεκινάει το ταξίδι τους στη Σπάρτη και τις γύρω περιοχές, καθώς έρχονται αντιμέτωποι με έναν σωρό κινδύνους, προσπαθώντας να βρουν τα ίχνη του εξαφανισμένου γνωστού τους.
Το σενάριο είναι αυτό που θα έλεγε κανείς «filler» και σε γενικές γραμμές δεν προσθέτει κάτι ιδιαίτερο στη συνολική ιστορία του Kratos. Θα έλεγε κανείς μάλιστα πως γίνεται μια υπερβολική προσπάθεια εξανθρώπισής του, σε τέτοιο βαθμό που λίγο θυμίζει τον ήρωα όπως τον ξέρουμε από τα προηγούμενα GoW. Από τη μία είναι λογικό, καθώς ακόμα δεν του έχουν συμβεί όλα όσα αργότερα τον έκαναν την εκδικητική μηχανή θανάτου που γνωρίζουμε, αλλά ακόμα κι έτσι, υπάρχει μια τεράστια διαφορά. Υπάρχει μια προσπάθεια να σχολιαστεί η αυστηρότητα και η αμείλικτη βιαιότητα της Αγωγής, αλλά είναι αρκετά επιφανειακή και αποφεύγει τις πιο σκληρές αλήθειες που γνωρίζουμε για το τι γινόταν τότε και το πώς όντως λειτουργούσε σαν κοινωνία η Σπάρτη. Επίσης, είναι κουραστικό το γεγονός πως κάθε λίγο σταματάει το gameplay για να υπάρξουν διάλογοι μεταξύ των χαρακτήρων, που αρκετές φορές δεν είναι καν τόσο ενδιαφέροντες, χρήσιμοι ή ακόμα και καλογραμμένοι. Ακόμα χειρότερα, πρέπει να πάτε στο μενού επιλογών για να ενεργοποιήσετε τη δυνατότητα παράκαμψης των διαλόγων αυτών. Υπάρχουν μερικές πιο δυνατές στιγμές στην πλοκή, αλλά αυτές έρχονται πολύ αργότερα.
Στα του gameplay, ελέγχετε τον Kratos, ο οποίος αρχικά είναι εξοπλισμένος με δόρυ και ασπίδα. Αργότερα μπορείτε να βρείτε και μερικά μαγικά όπλα, τα οποία υπάρχουν διάσπαρτα σε διάφορους ναούς αφιερωμένους στους θεούς και εμπλουτίζουν λίγο το οπλοστάσιό σας, αλλά μην περιμένετε την ποικιλία όπλων και επιθέσεων που έχουμε συνηθίσει στα GoW. Όπως σε κάθε metroidvania, προχωράτε, εξερευνάτε, μάχεστε και παίρνετε νέες ικανότητες που σας επιτρέπουν να πάτε σε περιοχές όπου δεν είχατε πρόσβαση νωρίτερα. Σε όλη αυτή την περιήγηση στην περιοχή της Λακωνίας, καθώς και άλλες, βοηθά και ο χάρτης που είναι απλός και εύχρηστος. Υπάρχουν μπόλικα πράγματα και μυστικά που μπορείτε να βρείτε, καθώς και αρκετά sidequests (υπολογίστε γύρω στις 15-20 ώρες αν θέλετε να βρείτε τα πάντα). Όλα αυτά σας δίνουν τα απαραίτητα κόκκινα orbs και τα υλικά που χρειάζεστε για να φτιάξετε και να αναβαθμίσετε τόσο την υγεία και το mana του Kratos, όσο και τα διάφορα όπλα και φυλαχτά που έχετε στη διάθεσή σας. Έτσι, μπορείτε να κάνετε διάφορα «builds», αλλά υπάρχουν συγκεκριμένα όπλα και επιθέσεις που είναι overpowered σε σχέση με άλλες, οπότε μάλλον αυτά θα προτιμηθούν.
Αυτό έχει ως αποτέλεσμα συχνά οι μάχες να γίνονται εν δυνάμει μονότονες, παρότι οι εχθροί έχουν αρκετή ποικιλία, από σκελετούς και τέρατα, μέχρι πιο βαρβάτα μυθολογικά όντα, όπως άρπυιες, μέδουσες και κύκλωπες. Γενικότερα, το σύστημα μάχης θυμίζει αυτό των πιο πρόσφατων GoW (παρότι το παιχνίδι εκτυλίσσεται πολύ πιο πριν από αυτά), με τους εχθρούς, πέρα από την μπάρα υγείας τους, να έχουν και μια μπάρα αντοχής που όταν τη μειώσετε εντελώς μένουν ανοιχτοί σε ένα τελειωτικό χτύπημα που τις περισσότερες φορές τους σκοτώνει κατευθείαν. Το κατά πόσο αυτό είναι το πιο ταιριαστό σε έναν τέτοιου είδους τίτλο… περί ορέξεως κολοκυθόπιτα. Ένα άλλο θέμα είναι τα διάφορα bugs που ίσως συναντήσετε. Προσωπικά, δεν πέτυχα κάτι gamebreaking, αλλά υπήρξαν φορές που έπρεπε να κάνω επανεκκίνηση για να έρθουν όλα στα ίσια τους.
Σε γενικές γραμμές, το παιχνίδι, τόσο σε gameplay, όσο και σε level design, δεν προσφέρει κάτι το ιδιαίτερα ξεχωριστό στην κατηγορία του και είναι μάλλον κοινότυπο, ειδικά για τα δεδομένα της θρυλικής σειράς God of War. Θα μπορούσε να είναι ένα τίμιο metroidvania με άλλο όνομα και πρωταγωνιστή. Αξίζει να σημειωθεί ότι υπάρχει και multiplayer μέρος, το οποίο όμως δεν είναι διαθέσιμο αμέσως. Αφού ολοκληρώσετε το story, ξεκλειδώνεται ένα νέο mode, το Pit of Agonies, όπου συνεργάζεστε με έναν άλλο παίκτη ελέγχοντας τον Kratos και τον Deimos. Ενώ είναι κάτι έξτρα, δυστυχώς παίζεται μόνο local.
Οπτικά, το παιχνίδι θυμίζει τίτλο 16-bit, με 2D retro αισθητική (η οποία δεν καταλαβαίνω για ποιο λόγο επιλέχτηκε για έναν God of War game). Οι χαρακτήρες και τα διάφορα περιβάλλοντα στις περισσότερες περιπτώσεις έχουν καλό design, αν και ορισμένες περιοχές φαίνονται σαν να έχουν σχεδιαστεί με copy/paste κάποιων στοιχείων. Τα backgrounds είναι όμορφα στο μάτι και υπάρχει ικανοποιητική ποικιλία στις τοποθεσίες που επισκέπτεστε, όπως η πόλη της Σπάρτης, δάση, ναοί, νησιά, βουνά κτλ. Δυστυχώς, όπως προαναφέρθηκε, αυτή η ομορφιά δεν συνοδεύεται από κάτι ιδιαίτερο στο level design. Επίσης, ενώ τα διάφορα animations είναι αρκετά λεπτομερή, δημιουργείται θέμα στις μάχες, γιατί κάποιες φορές δεν είναι τόσο ξεκάθαρο το τι γίνεται, ειδικά αν είστε δίπλα ακριβώς στον εχθρό και δεν είναι πάντα εύκολο να έχετε τη σωστή οπτική κατανόηση ώστε να αποφύγετε κάποιο χτύπημα.
Το soundtrack είναι από τον Bear McCreary και αποτελεί έναν ποιοτικό συνδυασμό από chiptune και ορχηστρική επική μουσική, μαζί με αρχαιοελληνικά στοιχεία. Κάποιες φορές ταιριάζει στην όλη ατμόσφαιρα, όμως άλλες είναι σαν να ανήκει σε κάποιο διαφορετικό παιχνίδι. Το voice acting κυμαίνεται σε καλό επίπεδο, χωρίς να προσφέρει κάτι το αξιομνημόνευτο. Εδώ αξίζει να αναφερθεί πως τον ενήλικο Kratos ως αφηγητή της ιστορίας παίζει ο T.C. Carson, ο voice actor του ήρωα στα παλαιότερα GoW. Είναι μια ευχάριστη έκπληξη να τον ακούτε να μιλάει χωρίς να ουρλιάζει ή να γρυλίζει οργισμένα την κάθε του λέξη. Τέλος, το παιχνίδι, παρά τα χαμηλά «κυβικά» του, έχει ελληνικούς υπότιτλους και μεταγλώττιση (η οποία μάλιστα είναι αξιόλογη).
0 σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου