Το παιχνίδι ανοίγει με την διαστημική κυνηγό επικηρυγμένων και πρωταγωνίστρια Samus Aran να βρίσκεται μπλεγμένη σε μια διένεξη μεταξύ των στρατιωτών της Διαγαλαξιακής Ομοσπονδίας και των Space Pirates. Μέσα στον όλο χαμό βρίσκεται και το αντικείμενο του πόθου των Space Pirates: ένα αρχαίο κειμήλιο το οποίο η Ομοσπονδία προσπαθεί να προστατέψει με νύχια και με δόντια. Στη σκηνή καταφτάνει ο Sylux, ένας hunter που, όπως είδαμε στο Metroid Prime Hunters και το Metroid Prime 3, έχει αντιπαλότητα με τη Samus.
Αυτή η επική βαβούρα καταφτάνει με τσαμπουκά στη σκηνή μαζί με ένα τσούρμο Metroids. Στη διασταύρωση των πυρών, λοιπόν, το αντικείμενο αυτό ενεργοποιείται και μεταφέρει όσους ήταν κοντά του (δηλαδή όχι μόνο τη Samus, αλλά και διάφορους στρατιώτες και εξοπλισμό της Ομοσπονδίας) σε τυχαίες τοποθεσίες στον πλανήτη Viewros. Σε αυτόν, η ηρωίδα βρίσκει τα φαντάσματα των Lamorn, που είναι μια εξωγήινη φυλή που ζούσε εκεί και εξαφανίστηκε. Η\
Samus, ως η «επίλεκτη» από την μοίρα, καλείται να σώσει τη μνήμη του λαού των Lamorn, κάτι που ταυτόχρονα είναι και ο μόνος τρόπος να ενεργοποιήσει το teleporter που θα την μεταφέρει πίσω. Δυστυχώς η ιστορία μάλλον απογοητεύει. Παρότι ανοίγει ένα νέο κεφάλαιο στη σειρά Prime, η όλη κατάσταση με τους Lamorn και το τί συνέβη, καθώς και το τί γίνεται με τη Samus και τον Sylux, ποτέ δεν φτάνει σε μια συγκεκριμένη κορύφωση. Ο ίδιος ο Sylux είναι ακριβοθώρητος στο μεγαλύτερο μέρος του παιχνιδιού.
Ακολουθώντας τα βήματα των προκατόχων του, το παιχνίδι ουσιαστικά είναι ένα τρισδιάστατο metroidvania πρώτου προσώπου. Ελέγχοντας τη Samus, αντιμετωπίζετε εχθρούς χρησιμοποιώντας το ακτινοπίστολο-χέρι της, ενώ παράλληλα εξερευνάτε εξωγήινους τοποθεσίες. Κατά τη διάρκεια της περιπέτειας κάνετε σάρωση του περιβάλλοντος για να συλλέξετε πληροφορίες, αναβαθμίζετε όπλα και εργαλεία όπως το lasso και το grapple hook (όλα psychic abilities γιατί αυτό είναι η θεματική του παιχνιδιού), και ψάχνετε εξονυχιστικά κάθε περιοχή για να βρείτε την επόμενη διαδρομή. Ο χειρισμός είναι από τα ατού του παιχνιδιού. Όπως στο Metroid Prime Remastered, έχετε στη διάθεσή σας ένα dual-stick setup, ενώ η απόκριση είναι αρκούντως άμεση. Αν θέλετε μια εμπειρία που θυμίζει περισσότερο PC, μπορείτε να χρησιμοποιήσετε τα Joy-Con 2 ως ποντίκι για τη στόχευση (αρκεί βέβαια να ρυθμίσετε την ευαισθησία, διότι η αρχική ρύθμιση είναι λιγάκι υψηλή).

Το πρώτο μεγάλο ζήτημα του τίτλου είναι η έρημος του Sol Valley. Η Samus αποκτά μια πραγματικά εντυπωσιακή μοτοσικλέτα, τη Vi-O-La, την οποία μπορείτε να χρησιμοποιήσετε σε διάφορα μέρη των περιοχών που εξερευνάτε. Παρόλα αυτά, ο βασικός σκοπός της είναι η μετακίνηση από το ένα σημείο στο άλλο μέσα στο Sol Valley. Αυτός ο κεντρικός κόσμος-hub είναι τεράστιος αλλά και άδειος. Υπάρχουν μερικά shrines που θυμίζουν Zelda και λίγα συντρίμμια από υλικό της Ομοσπονδίας που έχουν τηλεμεταφερθεί εκεί, αλλά την περισσότερη ώρα απλώς πηγαίνετε από το ένα σημείο στο άλλο καβάλα στη μηχανή. Αυτή η σχεδιαστική απόφαση φαίνεται να στοχεύει κυρίως στην τεχνητή επιμήκυνση της διάρκειας του παιχνιδιού, κάτι που δείχνει κάπως πρόχειρο. Συγκριτικά, ακόμα και η αποστολή για τα Power Cells του Metroid Prime 3 είχε περισσότερο ενδιαφέρον ως τρόπος παράτασης της ενασχόλησης. Όσο για τη Vi-O-La, η χρήση της εκτός της ερήμου είναι τόσο περιορισμένη, που καταλήγει σχεδόν αστεία.
Ένα άλλο θέμα είναι ο γενικά γραμμικός χαρακτήρας του παιχνιδιού, καθώς και η σχετικά χαμηλή δυσκολία των γρίφων του. Αν και απαιτείται να επιστρέψετε σε προγενέστερες περιοχές χρησιμοποιώντας νέα εργαλεία για την απόκτηση καλύτερων αναβαθμίσεων, δεν υπάρχει ιδιαίτερα μεγάλη ελευθερία στην εξερεύνηση. Τα δε scans δεν προσθέτουν κάτι στον κόσμο εκτός από αυτά που είναι σε logs και μηχανήματα που πρέπει να σκανάρετε για να δείτε πώς ενεργοποιούνται ή έχουν σχέση με την δεδομένη κατάσταση της Samus. Κοινώς, θα βαρεθείτε να βλέπετε περιγραφές για βαρέλια και κιβώτια, ενώ όταν σαρώνετε τη χλωρίδα και την πανίδα, σπάνια βλέπετε κάτι που τα συνδέει στο υπόλοιπο οικοσύστημα.

Ο τεχνικός τομέας είναι ίσως το καλύτερο στοιχείο του Metroid Prime 4. Πρόκειται για έναν πανέμορφο τίτλο με μπόλικο μεράκι και αγάπη στα γραφικά. Οι τοποθεσίες είναι εντυπωσιακές και συχνά κόβουν την ανάσα με την απόκοσμη ατμόσφαιρά τους. Πέρα από την έρημο, επισκέπτεστε και διάφορα άλλα περιβάλλοντα, από το εργοστάσιο του Volt Forge και τη φύση στο Fury Green, μέχρι τα παγωμένα εργαστήρια του Ice Belt και την καυτή λάβα του Flare Pool. Όλα με διαφορετικά vibes και σίγουρα πολλούς εχθρούς. Οι μάχες με τα boss επίσης είναι θεαματικές και ενδιαφέρουσες. Το παιχνίδι τρέχει σαν όνειρο στο Switch 2, ενώ κάνει και εξαιρετική χρήση του HDR οπότε αξίζει να το ενεργοποιήσετε αν η τηλεόρασή σας το υποστηρίζει. Ο ηχητικός τομέας κυμαίνεται σε υψηλό επίπεδο όπως μας έχει συνηθίσει η σειρά Metroid Prime (αν και δεν φτάνει τον πρώτο τίτλο). Η μουσική είναι ατμοσφαιρική και «εντός χαρακτήρα», συνοδεύοντάς σας εξαιρετικά τόσο στην εξερεύνηση όσο και στις μάχες με τα boss. Επίσης τα εφέ, από τους ήχους των beams και των εχθρών, μέχρι αυτούς από τη στολή της Samus και τις κραυγές των boss, λειτουργούν όπως πρέπει. Τέλος, να σημειωθεί ότι οι στρατιώτες της Ομοσπονδίας μιλάνε, κάτι που επηρεάζει ελαφρώς την ατμόσφαιρα του παιχνιδιού.

0 σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου