Το Yoshi and the Mysterious Book για το Switch 2 δεν διαφοροποιείται σε αυτό. Η ιστορία του είναι απλή: βολτάρετε μέσα στις σελίδες του Mr. E, ενός ζωντανού βιβλίου που καταγράφει όλες τις μορφές ζωντανών οργανισμών σε ένα μακρινό νησί. Υπάρχει κάπου ενδιάμεσα και μια πλοκή με τον Bowser Jr. και τον Kamek, αλλά όπως είναι κατανοητό, ακόμα και αυτό το μικρό plot twist που συμβαίνει αργότερα στο παιχνίδι είναι επιπέδου «το πρώτο μου δράμα».
Όμως, αυτό που χάνει σε ιστορία και δυσκολία, το κερδίζει σε χαρακτήρα. Κάθε φορά που βουτάτε μέσα στον Mr. E, το παιχνίδι αλλάζει από 3D γραφικά σε μια αισθητική που θυμίζει εικονογράφηση βιβλίου με χρωματιστά μολύβια, και μάλιστα με επιτηδευμένο frameskip στις κινήσεις των χαρακτήρων και του περιβάλλοντος, ώστε να φαίνεται σαν να είναι animated με παλιό στιλ. Από εκεί και πέρα, ενώ είναι ένα παιχνίδι πλατφόρμας, εντούτοις ο σκοπός σας δεν είναι να πάτε από το σημείο Α στο σημείο Β. Εδώ πρέπει να εξερευνήσετε το περιβάλλον, να αλληλεπιδράσετε με τα διάφορα στοιχεία και τα πράγματα που ζουν σε αυτό και να κάνετε ανακαλύψεις. Δεν υπάρχουν εχθροί με την κλασική έννοια, όπως και δεν υπάρχουν τρόποι να χάσετε. Ακόμα και τα χάσματα είναι απλά ένα ακόμα εμπόδιο. Αυτό που πρέπει να κάνετε είναι να πηδήξετε επάνω, να προσπαθήσετε να φάτε, να πάρετε στην πλάτη σας ή να πετάξετε αυγά σε διάφορα πλάσματα. Μπορείτε να τα περάσετε από λάκκους με λάσπη ή νερό, να δείτε πώς αντιδρούν μόλις ακουμπήσουν άλλα πράγματα, και ούτω καθεξής. Και αυτά είναι μόνο λίγα από τα πράγματα που μπορείτε να κάνετε.
Κάθε φορά που κάνετε μια ανακάλυψη, εμφανίζεται το κατάλληλο λήμμα. Μπορείτε πάντα να επιστρέψετε και να ολοκληρώσετε όλα τα πιθανά πράγματα που μπορείτε να «ανακαλύψετε». Κάθε σελίδα έχει ένα διαφορετικό οικοσύστημα και το κάθε οικοσύστημα πολλαπλές πίστες, που συγκεντρώνονται στα ανάλογα πλάσματα που θέλετε να μελετήσετε. Όσον αφορά το gameplay, ας πούμε πως μόλις πάρετε απόφαση πως το παιχνίδι δεν είναι μια ακόμα προσπάθεια αναβίωσης του Yoshi’s Island του SNES, θα δείτε ότι αποτελεί έναν αρκετά εφευρετικό τίτλος. Οι νεότεροι παίκτες, που είναι και το κοινό στο οποίο στοχεύει το παιχνίδι, είναι αυτοί που θα απολαύσουν περισσότερο τον πειραματισμό.
Για τους μεγαλύτερους σε ηλικία και όσους θέλουν να το παίξουν πιο completionists, υπάρχει τόσο το post-game περιεχόμενο όσο και ένα σωρό collectibles, όπως οι μαργαρίτες που μετά τους τίτλους τέλους του παιχνιδιού ξεκλειδώνουν νέα κομμάτια του user interface, τα οποία βοηθούν στην εύρεση και ολοκλήρωση πειραμάτων. Όπως, ας πούμε, ένα θερμόμετρο που μπορεί να σας δείξει πόσο κοντά είστε σε ένα πλάσμα ή έναν δείκτη που δείχνει την κόπωση του Yoshi. Δεν χρησιμεύει πουθενά, αλλά αποδεικνύει πως το παιχνίδι έχει πολλαπλούς μηχανισμούς που τρέχουν στο παρασκήνιο και μπορείτε να «παίξετε» μαζί τους. Το θέμα είναι πως, σε γενικές γραμμές, το παιχνίδι δεν διαθέτει πολύ βάθος. Ναι, έχει πλάκα να πετάς πλασματάκια από γκρεμούς ή μέσα σε λιμνούλες με νερό και να τα πατάς για να δεις τί θα κάνουν, αλλά αυτό γίνεται επαναλαμβανόμενο πολύ γρήγορα. Επίσης δεν βοηθάει το γεγονός πως, χωρίς το περιεχόμενο που υπάρχει μετά τους τίτλους τέλους, η διάρκεια του είναι πολύ σύντομη.
Όπως προαναφέρθηκε, τα γραφικά θυμίζουν περισσότερο εικονογραφήσεις και τα animations έχουν επίτηδες χαμηλό frame rate για να μοιάζουν σχεδιασμένα στο χέρι. Ευτυχώς αυτό αφορά αποκλειστικά τους χαρακτήρες. Το παιχνίδι γενικότερα τρέχει με 60 fps χωρίς πρόβλημα, κάτι που κάνει το platforming αρκετά πιο απολαυστικό. Είναι χρωματιστό και πολύ χαριτωμένο, με τα μέρη που επισκέπτεστε να έχουν διάφορα σκηνικά, από βουνά και καταπράσινα δάση μέχρι χιονισμένες στέπες και παραθαλάσσιες περιοχές. Όλα γεμάτα με ζωή, κίνηση και διάφορα πλάσματα να ζουν εκεί για να τα ανακαλύψετε. Υπάρχει μια γενικότερη ποικιλία στον οπτικό τομέα, όπως και στα πράγματα που μπορείτε να κάνετε στις πίστες. Το μεγαλύτερο θέμα με τα γραφικά είναι πως σε handheld mode χάνουν αρκετά τη λεπτομέρειά τους, οπότε καλύτερα να παίξετε σε μια μεγάλη 4Κ τηλεόραση. Επίσης, παρά το χαριτωμένο της όλης υπόθεσης, λείπει ένα χαρακτηριστικό οπτικό στιλ όπως αυτό του Yoshi’s Woolly World. Ηχητικά το παιχνίδι τα πάει αρκετά καλά, με τις χαρακτηριστικές φωνές των Yoshi να επιστρέφουν. Ως προς την μουσική, οι περισσότερες συνθέσεις είναι ταιριαστές, αλλά μην περιμένετε κάτι που μένει στο μυαλό. Voice acting δεν υπάρχει, ενώ υπάρχει διάλογος, έστω κι αν ο Mr. E μονολογεί μόνιμα. Κάτι που είναι κάπως περίεργο με δεδομένο το μικρότερης ηλικίας κοινό όπου απευθύνεται ο τίτλος.
0 σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου