Η ιστορία εκτυλίσσεται στην ήπειρο Philabieldia, η οποία έχει κατακτηθεί σχεδόν ολοκληρωτικά από φυλές τεράτων. Οι τελευταίοι άνθρωποι ζουν προστατευμένοι στο Βασίλειο του Huther, πίσω από ένα ισχυρό μαγικό φράγμα, το οποίο έχει δημιουργήσει η πριγκίπισσα Heuria. Ο πρωταγωνιστής, ο νεαρός εξερευνητής Elliot, αναλαμβάνει αποστολές έξω από τα τείχη μαζί με τη νεράιδα-σύντροφό του, Faie, με σκοπό να εξολοθρεύσει τα τέρατα που απειλούν το βασίλειο.
Ταυτόχρονα, ψάχνει να βρει τρόπο να βοηθήσει την πριγκίπισσα να απαλλαγεί από μια μυστηριώδη κατάρα, η οποία απειλεί ολόκληρο το βασίλειο που στηρίζεται στο μαγικό φράγμα που το προστατεύει. Αν και η κεντρική ιστορία δεν φέρνει επανάσταση στον τρόπο αφήγησης, διαθέτει αρκετές ενδιαφέρουσες ιδέες ώστε να διατηρεί το ενδιαφέρον μέχρι το τέλος, έχοντας χωροχρονικά ταξίδια, ανατροπές κτλ. Η σχέση μεταξύ του Elliot και της νεραϊδένιας συντρόφου του βρίσκεται στο επίκεντρο και χτίζεται σταδιακά. Επίσης, οι διάλογοι, αν και απλοϊκοί, βγάζουν έντονα 90s vibes, κάτι που μάλλον ήταν και ο στόχος των δημιουργών, καθώς όλο το ύφος του παιχνιδιού προσπαθεί να μεταφέρει την εμπειρία εκείνων των παιχνιδιών στο σήμερα.
Το gameplay ακολουθεί τη λογική των κλασικών 2D Zelda, με έναν ημι-ανοιχτό κόσμο προς εξερεύνηση και διάσπαρτα dungeons που επισκέπτεστε ώστε να σκοτώσετε κάποιο boss ή να ανακαλύψετε κάποιο εργαλείο ή όπλο που θα σας βοηθήσει να προχωρήσετε την περιπέτειά σας. Στον κεντρικό κόσμο, πέρα από συζητήσεις και μάχες, μπορείτε να ασχοληθείτε με δευτερεύουσες αποστολές, που στην πλειονότητά τους αφορούν την εξολόθρευση συγκεκριμένου αριθμού εχθρών, την εύρεση κάποιου αντικειμένου κτλ. Ο σχεδιασμός των dungeons είναι κομβικός για το συγκεκριμένο είδος και εδώ το παιχνίδι δεν απογοητεύει, αφού οι διάδρομοι είναι δαιδαλώδεις και οι απλοί περιβαλλοντικοί γρίφοι εμβαθύνουν την εμπειρία της εξερεύνησης.
Ένα ακόμη δυνατό σημείο του παιχνιδιού είναι το σύστημα μάχης. Οι μάχες γίνονται σε πραγματικό χρόνο και είναι γρήγορες, απαιτητικές και διασκεδαστικές. Στην ποιότητα του συστήματος μάχης συμβάλλουν η ασπίδα, με την οποία μπορείτε να αποκρούετε τις επιθέσεις των εχθρών, η μεγάλη ποικιλία αλλά και οι παραμετροποιήσεις όπλων, καθώς και οι μαγικές δυνάμεις της Faie, που δίνουν έξτρα δυνατότητες τόσο στις μάχες όσο και σε κάποιους γρίφους που βρίσκετε στην πορεία. Εδώ, δυστυχώς, απογοητεύει η μικρή ποικιλία των απλών εχθρών, καθώς και το πόσο σχεδιαστικά ανέμπνευστοι και ίδιοι είναι με εχθρούς σε παρόμοια παιχνίδια. Μάλιστα, τους ίδιους εχθρούς που συναντάτε στην ανοιχτή περιοχή του παιχνιδιού τούς συναντάτε ξανά στα dungeons. Αντίθετα, τα bosses είναι ιδιαίτερα καλοσχεδιασμένα και ξεχωρίζουν τόσο με την εμφάνισή τους όσο και με τις ωραίες λούπες των κινήσεών τους, κάνοντας τις μάχες με αυτά απόλυτα εθιστικές.
Το μεγαλύτερο θέμα του παιχνιδιού είναι αναμφίβολα το ότι ταξιδεύετε στον χρόνο και μάλιστα σε τέσσερις διαφορετικές εποχές, επισκεπτόμενοι όμως τον ίδιο κόσμο. Αν και θα περίμενε κανείς σημαντικές διαφορές, εντούτοις οι περιοχές αλλάζουν ελάχιστα, οι εχθροί είναι ακριβώς οι ίδιοι και τα dungeons απλώς είναι ελαφρώς πιο πολύπλοκα, αλλά κατά βάση ίδια, με αποτέλεσμα το gameplay να κουράζει αφάνταστα, αφού δίνεται η εντύπωση ότι παίζετε το ίδιο παιχνίδι τέσσερις φορές. Αν συνυπολογίσετε ότι η διάρκεια της περιπέτειας μπορεί πολύ εύκολα να ξεπεράσει τις 30 ώρες αν ασχοληθείτε και με κάποιες παράπλευρες αποστολές, το πρόβλημα γίνεται ακόμη μεγαλύτερο και χαλάει σε μεγάλο βαθμό την εμπειρία. Αν και αφηγηματικά η ιδέα των ταξιδιών στον χρόνο δουλεύει, ίσως λόγω έλλειψης μεγαλύτερου budget το παιχνίδι παγιδεύεται στην ίδια του τη φιλοδοξία, μην μπορώντας καν να ανταγωνιστεί ακόμα και παλαιότερους τίτλους με ίδιο concept, όπως π.χ. το Chrono Trigger ή ακόμη και το πιο άσημο Secret of Evermore.
Τεχνικά, το παιχνίδι είναι κουκλί, καθώς η HD-2D τεχνοτροπία κερδίζει για μία ακόμη φορά τις εντυπώσεις. Τα δισδιάστατα sprites των χαρακτήρων συνδυάζονται αρμονικά με το τρισδιάστατο περιβάλλον, το οποίο μάλιστα έχει σύγχρονους φωτισμούς και σκιές, ζωντανεύοντας όλο τον κόσμο του τίτλου. Μοναδικό ψεγάδι, που δεν υπήρχε στις πιο στατικές κάμερες των προηγούμενων JRPG της Square με αυτή την τεχνοτροπία, είναι κάποιες άτσαλες γωνίες θέασης, που μπορούν να φέρουν στοιχεία του περιβάλλοντος, όπως π.χ. δέντρα, πολύ κοντά στην οθόνη, οπότε αφενός βλέπετε έντονα pixels και αφετέρου δυσκολεύεστε να περιηγηθείτε. Η μουσική συνοδεύει ιδανικά την περιπέτεια, με ωραία ορχηστρικά κομμάτια που ενισχύουν τη συναισθηματική ένταση σε σημαντικές στιγμές, ενώ το μουσικό χαλί κατά την εξερεύνηση δημιουργεί την αίσθηση περιπέτειας που απαιτείται για το είδος του παιχνιδιού. Οι ερμηνείες επίσης κυμαίνονται σε καλό επίπεδο για τα δεδομένα της κατηγορίας, με ταιριαστές φωνές, παρά τους απλοϊκούς κατά βάση διαλόγους.
0 σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου