Free MMORPG το 2010

Σάββατο, 31 Ιουλίου 2010

Μετά το D&D Online και το Lord of the Rings Online που ανακοινώθηκαν ότι θα διατίθενται δωρεάν, σειρά πήρε το Everquest II. Η αγορά των MMORPG έχει πολύ έντονο ανταγωνισμό καθότι πολλοί είναι οι τίτλοι που διεκδικούν τον θρόνο του κορυφαίου. Μέχρι τώρα, πολλοί ήταν πεπεισμένοι ότι τα δωρεάν MMORPG δεν θα είχαν να προσφέρουν τις υπηρεσίες των συνδρομητικών. Τι γίνεται όμως όταν όλα τα μέχρι τώρα συνδρομητικά MMO παύουν να είναι επί πληρωμή. Το τελευταίο διάστημα λοιπόν, πολλά διαδικτυακά παιχνίδια ρόλων, γίνονται από συνδρομητικά δωρεάν, ανοίγοντάς μας τους ορίζοντες για ατέλειωτες ώρες καψίματος.
Dungeons & Dragons Online
Τον χορό των Free MMORPG άνοιξε το περυσινό φθινόπωρο το Dungeons & Dragons Online. Με αφορμή το expansion Eberron Unlimited, η Turbine ανακοίνωσε πως διαθέτει πλέον το παιχνίδι της δωρεάν. Δεν είναι όμως μόνο η δωρεάν συνδρομή αλλά και το δωρεάν download, καθώς δεν χρειάζεται πλέον να αγοράσετε το παιχνίδι από τα καταστήματα.
Lord of the Rings Online
Μέσα στον Ιούνιο, σειρά στην λίστα των free MMORPG πήρε το Lord of the Rings Online, επίσης δημιούργημα της Turbine. Η εκδότριες εταιρείες Warner Bros. και η Codemasters εξέπληξαν τους πάντες, καθώς το LOTRO θεωρούνταν ένα επιτυχημένο MMORPG, το οποίο θα μπορούσε άνετα να αποφέρει πολλά έσοδα από τις συνδρομές του. Από τις 16 Ιουνίου, όταν και ξεκίνησε η νέα beta, σταμάτησαν και οι συνδρομές. Ότι μπορείτε πλέον να αγοράσετε από το LOTRO store είναι expansions, quests και διάφορα ειδικά αντικείμενα. Ως εκ τούτου και αυτό το παιχνίδι αφαιρέθηκε από τα ράφια των καταστημάτων, μαζί με τα expansions του.
Κάντε κλικ εδώ για Download: ΕΔΩ ΚΑΙ ΑΠΟΛΑΥΣΤΕ ΤΟ
Everquest II: Extended
Σειρά στα Free MMORPG παίρνει σήμερα και το Everquest II. H Sony αποφάσισε να προσφέρει μία δωρεάν έκδοση της σειράς με τίτλο Everquest II: Extended. Η συγκεκριμένη έκδοση του Everquest II θα είναι ουσιαστικά ξεχωριστή από το κυρίως παιχνίδι και θα αναπτύσσεται ξεχωριστά από αυτό. Ωστόσο, οι μόνιμοι συνδρομητές του Everquest II θα μπορούν να συμμετάσχουν σε ειδικές ζώνες του παιχνιδιού που θα αφορούν μόνο συνδρομητές.

Dragon Quest IX: Sentinels of the Starry Skies

Παρασκευή, 30 Ιουλίου 2010

«Ιεροσυλία», «Προδοσία», «Ντροπή», «Κατάντια», είναι μερικές από τις πιο ήπιες εκφράσεις που χρησιμοποίησαν οι φανατικοί φίλοι του Dragon Quest στην Ιαπωνία, όταν η Square Enix ανακοίνωσε πως το 9ο επεισόδιο της θρυλικής σειράς RPG θα κυκλοφορήσει αποκλειστικά στο φορητό μηχάνημα της Nintendo (τουλάχιστον όσοι δεν ήταν κάτοχοι DS). Και όταν λέμε «φανατικοί», το εννοούμε, αφού το DQ στην Ιαπωνία είναι κάτι παραπάνω από θρησκεία. Για να καταλάβετε, το Final Fantasy εκεί είναι κάτι σαν… το χαζό του ξαδερφάκι. Πώς κάνουν οι Κορεάτες με το StarCraft; Ε, πολλαπλασιάστε το επί 1315! Φανταστείτε λοιπόν τι θα γινόταν, αν π.χ. το StarCraft III έβγαινε μόνο για το 3DS. Θα την έβαζε τη βόμβα ο Χαρηκλάδης στα γραφεία της Blizzard ως «Σέχτα Αναξιοπαθούντων Gamers» ή όχι;
Όπως και να έχει πάντως, θα είναι λάθος σας αν σνομπάρετε το DQIX ελέω της πλατφόρμας. Στην τελική, αν είχε σκοπό η Square Enix να κάνει μια απλή ξεπέτα για να τσιμπήσει χρήμα από τους –πολλούς είναι αλήθεια- κατόχους DS που θα το αγόραζαν, ας έκανε ότι και στο Final Fantasy. Ας έβγαζε ένα σκασμό από spin-offs που και το όνομα θα κουβαλάνε και τους hardcore δεν θα εξαγρίωνε. Από τη στιγμή όμως που κότσαρε αυτό το «ΙΧ» στο τέλος, τότε αυτό σήμαινε ή το ότι το είχε πάρει πολύ στα σοβαρά ή ότι… κάποιος εκεί μέσω ήθελε να αγοράσει καινούριο αυτοκίνητο.
Άλλωστε ακόμα και το γεγονός ότι ανέθεσε την ανάπτυξη του παιχνιδιού στη Level-5 λέει πολλά, αφού το στούντιο που δημιούργησε το Professor Layton φημίζεται για τα εξαιρετικά έργα που έχει κάνει με καμβά τις δυο οθόνες της κονσολίτσας της Nintendo, έστω και αν τα περισσότερα δεν πέρασαν τα σύνορα της Ιαπωνίας. Ποτέ δεν ξέρεις βέβαια, αφού και το DQIX έφτασε στα μέρη μας μετά από ένα χρόνο και μια ντουζίνα μέρες, τις οποίες οι φανατικοί φίλοι των JRPGs μετράγανε μια-μια…
"Γκαρσόν! Τι θα γίνει με αυτό το κοκορετσάκι, έχουμε παραγγείλει εδώ και μια ώρα!"Αργά ή γρήγορα πάντως, έκανε το άλμα και στη Δύση το παιχνίδι και έβαλα επιτέλους το cartridge του στο DS-άκι μου, όπου από την πρώτη στιγμή κατάλαβα πως πρόκειται για μια υπερπαραγωγή που όμοιά της σπάνια γνωρίζει το φορητό της Ninty. Από τα εξαιρετικά anime cut-scenes, μέχρι την παραμυθένια ατμόσφαιρα του κόσμου του παιχνιδιού, είναι ξεκάθαρο πως πρόκειται για μια εξαιρετική προσπάθεια από μέρους Level-5 και Square Enix.
Η ιστορία περιστρέφεται γύρω από το μύθο των Celestrians, μια φυλής αγγέλων, οι οποίοι έχουν επωμιστεί το καθήκον να προσέχουν την ανθρωπότητα, μέχρι το ιερό δέντρο Yggdrasil είναι σε θέση να καρποφορήσει και να πάνε και οι ίδιοι στην ευχή στο βασίλειο του Θεού.

Φρέσκα Games από την EA

Πέμπτη, 29 Ιουλίου 2010

Η Electronic Arts ανακοινώνει ορισμένα από τα καινούργια της games για την νέα σεζόν. Ξεχωρίζουν τα Darkspore, Alice: Madness Returns, Sims 3: Late Night και το ήδη γνωστό EA Sports MMA. Στην συνέντευξη τύπου της Electronic Arts, παρουσιάστηκαν έξι νέα games, αλλά και αρκετά από όσα είχαν ήδη ανακοινωθεί. Από την παρουσίαση ασφαλώς και έλειπαν πρωτοκλασάτα ονόματα, όπως τα Fifa 11 και Need for Speed: Hot Pursuit, απλά ο ρόλος της EA ήταν να εστιάσει σε συγκεκριμένους τίτλους που θέλει να προωθήσει.
Sims 3: Late Night
Άλλο ένα expansion για την σειρά που έχει σπάσει ρεκόρ πωλήσεων παγκοσμίως. Το Sims 3: Late Night θα σας μεταφέρει στη ζωή της νύκτας, μέσα σε clubs και μπαράκια, όπου θα ακούτε από dance μουσική μέχρι πιο χαλαρά ακούσματα, ενώ σε ορισμένα στέκια θα πέφτει…το ξύλο της αρκούδας! Αξιοσημείωτο είναι ότι για πρώτη φορά στη σειρά Sims, στο παιχνίδι εντάσσονται μέχρι και βαμπίρ! Το The Sims 3: Late Night θα κυκλοφορήσει προς τα τέλη της χρονιάς για PC.
Darkspore
Θυμάστε το Spore, ένα Simulation/Strategy της Maxis όπου δημιουργούσατε αμέτρητες μορφές ζωής; Ε τώρα ετοιμαστείτε για το…Darkspore! Εδώ όμως η εταιρεία δεν πάει να αναπτύξει μία από τα ίδια, καθώς το Darkspore θα είναι ένα Action RPG. Δείτε το τρέιλερ και τις πρώτες live gameplay σκηνές.
Το στυλ του Darkspore θα θυμίζει έντονα το Dungeon Siege 2, με αρκετές διαφοροποιήσεις. Θα διαθέτει Single-Player και Co-op mode, ενώ θα υπάρχει μία ευρεία γκάμα χαρακτήρων, καθώς και η δυνατότητα να εναλλάσσετε γρήγορα τον χαρακτήρα σας μέσα στη μάχη επιλέγοντας έναν άλλο. Όλα τα πλάσματα που θα ελέγχετε θα διαθέτουν ξεχωριστές ικανότητες όπως melee επιθέσεις, spells ή ακόμα και ιδιότητες necromancer, χάρη στις οποίες θα κάνουν spawn επιπλέον πλάσματα που θα πολεμούν στο πλευρό σας.
Πέρα από την δυνατότητα upgrade των χαρακτήρων σας, θα συλλέγετε DNA (αντί για gold) με το οποίο θα αναβαθμίζετε τις ικανότητές σας, ενώ θα χρησιμοποιείτε και catalysts που θα βρίσκετε στο δρόμο σας και τα οποία θα σας δίνουν τα ανάλογα buffs. Ανάλογα με το είδος των εχθρών σας, θα πρέπει να διαλέγετε κάθε φορά το κατάλληλο πλάσμα που θα πολεμήσει, είτε με melee, είτε με spells. Θα μπορείτε όμως να χρησιμοποιήσετε και ικανότητες άλλων χαρακτήρων της ομάδας σας, ακόμα κι αν δεν τους έχετε κάνει summon την δεδομένη στιγμή.
Τα γραφικά του Darkspore δεν δείχνουν να είναι κάτι το ιδιαίτερο, ενώ το frame rate στο παραπάνω βίντεο, όπως θα διαπιστώσετε και οι ίδιοι, κινείται σε μέτρια επίπεδα. Επίσης, αν προσέξετε τον ήχο, θα δείτε ότι δεν έχει δημιουργηθεί ακόμη κάποια συνοδευτική μουσική.
Σύμφωνα με τους προγραμματιστές, το παιχνίδι θα έχει μεγάλη διάρκεια ζωής, λόγω του ότι θα χρειαστεί να μεταβαίνετε συχνά ακόμα και σε τοποθεσίες που ήδη περάσατε, με σκοπό να συλλέξετε το κατάλληλο loot, ενεργοποιώντας τα αντίστοιχα achievements. Το Darkspore θα κυκλοφορήσει τον Φεβρουάριο του 2011 για PC.
Dead Space: Ignition
Άλλο ένα Dead Space θα μπει σε κυκλοφορία κι αυτή τη φορά θα είναι διαθέσιμο για download μέσω του Playstation Network και του Xbox Live. Οι χαρακτήρες του θα μοιάζουν με αυτούς ενός βιβλίου κόμικ. Το Dead Space: Ignition θα είναι ένα πιο “light” παιχνίδι απ’ ότι το πρωτότυπο Dead Space και θα περιλαμβάνει τρία διαφορετικά hacking-mini games, με τους γρίφους: Hardware Crack, System Override και Trace Route.
Η EA παρουσίασε το Trace Route minigame, στο οποίο θα ελέγχετε μία κόκκινη δεσμίδα φωτός και θα προσπαθείτε να φτάσετε στον τερματισμό προσπερνώντας μία μπλε δεσμίδα φωτός και παράλληλα αποφεύγοντας διάφορα εμπόδια. Το Dead Space: Ignition θα κυκλοφορήσει μέσα στο φθινόπωρο του 2010 και όπως όλα δείχνουν, μάλλον θα περάσει απαρατήρητο.
Alice: Madness Returns
Κάποιοι από εσάς μπορεί να θυμούνται το “American McGee’s Alice”, έναν τίτλο που είχε κυκλοφορήσει το 2000 για PC και Macintosh. Αυτή τη φορά, η Electronic Arts επαναφέρει το franchise, με το Alice: Madness Returns. Πρόκειται για ένα Action/Adventure με χαρακτήρα ψυχολογικού θρίλερ, καθώς η μικρή Αλίκη δενθα έχει τον χαρακτήρα ενός χαρούμενου κοριτσιού, όπως την έχετε συνηθίσει από τις ομώνυμες ταινίες.
Τα γεγονότα θα διαδραματίζονται 11 χρόνια μετά την ιστορία του πρώτου μέρους. Αυτό είναι άλλωστε και το διάστημα που μεσολαβεί μεταξύ των δύο εκδόσεων. Η Αλίκη δεν θα είναι πλέον ένα μικρό κοριτσάκι αλλά μια νεαρή γυναίκα. Ενώ θα έχει πάρει εξιτήριο από το ψυχιατρείο του Λονδίνου, οι μνήμες από τον θάνατο των γονιών της θα συνεχίσουν να την στοιχειώνουν. Οι παραισθήσεις της θα αρχίσουν πάλι να αυξάνονται κι έτσι η Alice θα αναγκαστεί να γυρίσει στη χώρα των θαυμάτων αναζητώντας την ασφάλεια. Όμως, θα στοιχειωθεί από τα κακά πνεύματα της χώρας τα οποία θα κληθεί να ξορκίσει με κάθε μέσο.
Το Alice: Madness Returns θα κυκλοφορήσει μέσα στο πρώτο τρίμηνο του 2011 για PC, Playstation 3 και Xbox 360. Ο American McFee, δημιουργός του πρώτου Alice, θα συνεργαστεί για δεύτερη φορά με την EA για την δημιουργία του εν λόγω sequel.
Μικρά και χαριτωμένα
- Το Rock Band 3 θα κυκλοφορήσει στις 29 Οκτωβρίου για Playstation 3, Xbox 360, Wii και DS. Στην GamesCom η EA θα δείξει το πρώτο gameplay video.
- Το 2D Platform Shank θα κυκλοφορήσει στις 24 Αυγούστου στο Playstation Network και στις 25 Αυγούστου στο Xbox Live Arcade. Θα έχει καουμπόικο ύφος κι αρκετές σφαγές.
- Το RPG Project Mercury τελικά θα ονομαστεί Kingdoms of Amalur: Reckoning. Αναπτύσσεται από την Big Huge Games, δημιουργό του Rise of Nations και θα κυκλοφορήσει σε PC, Xbox 360 και Playstation 3 τον Σεπτέμβριο του 2011.
- Παρουσιάστηκε για πρώτη φορά το Career Mode του EA Sports MMA. Οι μάχες φέτος, θα λαμβάνουν χώρα σε διάφορες χώρες του κόσμου και όσοι παίζετε online θυμίζουμε ότι θα μπορείτε να κάνετε δηλώσεις για τους αντιπάλους σας.
Το παιχνίδι θα κυκλοφορήσει στις 19 Οκτωβρίου για Playstation 3 και Xbox 360.
- Tο Madden NFL 11 θα κυκλοφορήσει στις 13 Αυγούστου για PS3, Xbox 360, PS2, PSP, Wii και iPhone.
- Θα υπάρξει παιχνίδι EA Sports Active NFL Training Camp, για να μπορούν οι λάτρεις του Αμερικανικού ποδοσφαίρου να…προπονηθούν σπίτι! Θα κυκλοφορήσει στις 16 Νοεμβρίου για το Wii. Άραγε για τους Fifάδες δεν παίζει κάτι;
- Ανακοινώθηκε το Fight Night Champion για PS3 και Xbox 360, το οποίο χρονολογείται μέσα στο πρώτο τρίμηνο του 2011.

Rig ‘n’ Roll για τα μάτια του PC

Τετάρτη, 28 Ιουλίου 2010

Οι μνήμες από το πρόσφατο ταξίδι στο Λος Άντζελες ελέω E3 (και το επικό jet lag που επακολούθησε) είναι ακόμα νωπές. Όπως μάλιστα έγραφα και στο blog μου, παρέα με έναν φίλο δεν… καθίσαμε στα αβγά μας και αντίθετα, νοικιάσαμε έναν ματρακά και βγήκαμε παγανιά στους δρόμους της Καλιφόρνια. Ε, δεν πέρασαν παρά μερικές βδομάδες από τότε και σαν να μην πέρασε μια μέρα, ξαναβγήκα περατζάδα στα highways της Πολιτείας του Arnold, αυτή τη φορά με… μερικές ρόδες παραπάνω, χάρη στο Rig ‘n’ Roll της ρώσικης 1C –ρώσικο στούντιο να αναπτύσσει παιχνίδι που διαδραματίζεται στη δυτική ακτή των ΗΠΑ, το ‘δαμε κι αυτό…
Χμχμμμ… Μπούρδες λέει τελικά το GPS, off-road το έκανα το «έργαλο»!«Κι έχω ξεκινήσει σιγούλια-σιγούλια»… Το Rig ‘n’ Roll δεν το λες racing διότι δεν είναι racing, τουλάχιστον δεν είναι μόνο racing. Ο παίκτης είναι ένας νεόκοπος επαγγελματίας οδηγός φορτηγού ο οποίος μόλις βγαίνει στο κουρμπέτι. Έχοντας τον δικό του τράκτορα και κάμποσο κομπόδεμα στην πάντα αναλαμβάνει να μεταφέρει αγαθά σε διάφορες πόλεις της Καλιφόρνια συναγωνιζόμενος άλλους συναδέλφους του (ή απλά να… παραβγεί μαζί τους χωρίς να χρειάζεται να μεταφέρει τίποτα –εμ βέβαια, με $1 το γαλόνι που έχει η βενζίνη εκεί, κι εγώ θα ψωλαρμένιζα δεξιά κι αριστερά χωρίς να μου καίγεται καρφί!) προκειμένου να κερδίσει κι άλλα φράγκα με απώτερο στόχο να ανοίξει τη δικιά του φίρμα «Μεταφοραί-Μετακομίσεις “Ο Εχέμυθος”».
Το παιχνίδι έχει και storyline το οποίο όμως εμένα τουλάχιστον μου θύμισε παρακμιακή ταινία με φορτηγατζήδες στην Αμερική του ’80: τελείως cult χαρακτήρες, ο πρωταγωνιστής είναι ο κλασσικός «πέφτουλας» και τέτοια ωραία. Βασικά είναι αχρείαστο και συν τοις άλλοις, τα cut-scenes δεν είναι δυνατόν να προσπεραστούν! Θα τα δείτε θέλετε-δεν θέλετε –για όνομα… Όσο προχωράτε στο Rig ‘n’ Roll, την εμφάνισή τους θα αρχίσουν να κάνουν και στοιχεία business management αφού όπως είπαμε ο στόχος σας είναι να ανοίξετε τη δικιά σας μεταφορική, κάτι που σημαίνει ότι θα πρέπει να την μανατζάρετε κιόλας μέχρι να γίνετε ο κυρίαρχος της Καλιφόρνια.

Hydro Thunder Hurricane για xbox 360

Τρίτη, 27 Ιουλίου 2010

Καλοκαίρι για τους περισσότερους Έλληνες σημαίνει Χαρούμενες Διακοπές (με το ομώνυμο παιδικό βιβλίο… ή και όχι), τα μπάνια του λαού, beachparty, ουζάκια/μπυρίτσες/φραπεδιές/μπανιστίρι/καμάκι στην παραλία κι εγώ δεν ξέρω τι άλλο. Για το byteme και τους συντελεστές του, σημαίνει γενέθλια, προετοιμασία για την gamescom και reviews. Αν είμαστε τυχεροί, πέφτει στα χέρια μας κάποιο παιχνίδι που μπορεί να θυμίζει καλοκαίρι. Από αυτή την άποψη δεν έχω παράπονο. Πέρσι τέτοια εποχή είχα το review του Wii Sports Resort, φέτος αυτό του Hydro Thunder Hurricane. Μάλιστα για να το κάνουμε ακόμα πιο καλοκαιρινό, το ΗΤΗ είναι το δεύτερο παιχνίδι που κυκλοφορεί στα πλαίσια του Xbox LIVE: Summer of Arcade (την αυλαία άνοιξε την περασμένη εβδομάδα το LIMBO και ακολουθούν τρεις ακόμα τίτλοι). Καλύτερα κι από Σεϋχέλλες, σου λέω!
Αν πάντως ανήκετε στους –ελαφρώς- πάλιουρες και το όνομα του παιχνιδιού σας λέει κάτι, παρόλο που ουδέποτε τα πηγαίνατε καλά με τα indie games, μην τρέξετε -ακόμα- στον τρελογιατρό σας για πρόωρα σημάδια γεροντικής άνοιας. Το ΗΤΗ είναι sequel του Hydro Thunder το οποίο είχε κυκλοφορήσει η ιστορική Midway στα τέλη του περασμένου αιώνα τόσο στα coin-ops, όσο και στις κονσόλες της εποχής (Nintendo 64, Dreamcast, PlayStation). Εκείνη την εποχή άλλωστε, η Midway είχε αναπτύξει άλλα τρία μέρη της σειράς "Thunder" (Offroad Thunder, 4 Wheel Thunder, Arctic Thunder) με κοινό γνώρισμα όλων των τίτλων πως αποτελούσαν arcade racing παιχνίδια με οχήματα που δεν είχαμε συνηθίσει να βλέπουμε σε άλλους εξομοιωτές οδήγησης.
"Ρε 'μεγάλε', κάτι μου θυμίζεις... Μήπως έχεις παίξει στο 'Anaconda';"Για να επανέλθουμε όμως στο καλοκαίρι του 2010, το Hydro Thunder Hurricane αποτελεί περισσότερο sequel παρά remake του αυθεντικού ΗΤ, όπως αρχικά είχε αφήσει να εννοηθεί η Vector Unit που το είχε αναλάβει. Όπως θα έχετε ήδη καταλάβει ακόμα και όσοι αγνοούσατε την ύπαρξη του πρωτοτύπου, πρόκειται για ένα racing με ταχύπλοα, που θυμίζει κάτι ανάμεσα στο θρυλικό Wave Race και σε… WipEout με βάρκες!
Ο χειρισμός είναι υπερβολικά arcade και αρκετά εύκολος, αλλά και πάλι μην περιμένετε να οδηγήσετε τα σκάφη σας με λογική αυτοκινήτων αφού η συμπεριφορά τους είναι κάπως διαφορετική. Άλλωστε, ένας δρόμος –εκτός αν ζεις στην Αθήνα- δεν έχει κύματα ύψους 10 μέτρων ούτε τα αυτοκίνητά σας πηδάνε από καταρράκτες. Πάντως, όπως και στα περισσότερα συμβατικά arcade racing παιχνίδια, υπάρχει μια μορφή boost, το οποίο το κερδίζετε συλλέγοντας τα σχετικά power-ups που βρίσκονται διάσπαρτα στην πίστα. Μάλιστα αν ο μετρητής του boost σας δεν είναι άδειος, μπορείτε να εκτελέσετε και άλματα(!) με το σκαφάκι σας, τα οποία θα σας αποβούν χρήσιμα είτε για να συλλέξετε απρόσιτα αντικείμενα ή για να αποφύγετε παγίδες και να κόψετε δρόμο από δευτερεύοντα μονοπάτια.
Επειδή μπερδεύτηκα λιγάκι. Ο Ε.Τ. με ποδήλατο "πήγε σπίτι του" ή με... ψαρόβαρκα;Μια που αναφέρθηκα στις διαδρομές, να επισημάνω εδώ πως προς μεγάλη μου λύπη δεν είναι οι ίδιες με αυτές του πρώτου παιχνιδιού. Γιατί με έπιασε τόσος πόνος; Γιατί στο πρώτο παιχνίδι υπήρχε και μια διαδρομή ονόματι «Greek Isles» η οποία όπως καταλαβαίνετε ήταν εμπνευσμένη από το καλοκαιρινό τοπίο των νησιών του Αιγαίου (είπαμε, αφού δεν κάνω κανονικές διακοπές, ήλπιζα να βολευτώ με υποκατάστατα). Πάντως, η λογική έχει μείνει η ίδια, αφού οι διαδρομές κάθε άλλο παρά ρεαλιστικές είναι, με θεότρελους κινδύνους να παραμονεύουν από στιγμή σε στιγμή. Θα προτιμούσα πάντως να ήταν περισσότερες από 8, αφού μοιραία θα κουραστείς κάποια στιγμή να παίρνεις τις ίδιες και τις ίδιες στροφές.

Νέο Rooms: The Main Building

Δευτέρα, 26 Ιουλίου 2010

Φαντάζομαι πως όλοι θα έχετε υπ’ όψιν σας λίγο-πολύ τα λεγόμενα «slide puzzles», παζλ στα οποία ο παίκτης μετακινεί διαρκώς τα τετράγωνα κομμάτια προκειμένου να σχηματίσει στο τέλος μια εικόνα. Τα εν λόγω παζλ άλλωστε έχουν αποτελέσει δημοφιλέστατο είδος παιχνιδιών για τα κινητά τηλέφωνα την τελευταία δεκαετία και κάποιος που αρέσκεται στην επίλυσή τους θα ξέρει ήδη 1315 σχετικούς τίτλους. Ένας εξ’ αυτών είναι και το Rooms: The Main Building που αν και κυκλοφόρησε αρχικά για PC δύο χρόνια πριν, η Natsume το έφερε στα μέτρα του DS με όχι και τόσο μεγάλη επιτυχία η αλήθεια είναι.
Στο παιχνίδι ελέγχετε τον Mr. X ο οποίος λαμβάνει ένα αλλιώτικο δώρο γενεθλίων που τον μεταφέρει σε έναν άλλο κόσμο (όχι ΤΟΝ άλλο κόσμο, έναν άλλο κόσμο γενικώς) από τον οποίο για να βγει πρέπει να λύσει μια σειρά γρίφων σε πέντε διαφορετικές επαύλεις με την κάθε μία να αποτελείται από 20 δωμάτια-επίπεδα. Ο Mr X ξεκινά από ένα κομμάτι του εκάστοτε slide puzzle και μπορεί να μετακινηθεί προς το εφαπτόμενό του στα δεξιά ή τα αριστερά αν δεν υπάρχει τοίχος ενδιάμεσα ή κάποια κλειδωμένη πόρτα –αλλιώς για να ανοίξει θα πρέπει να βρείτε το κλειδί- με απώτερο σκοπό να φτάσει στο κομμάτι που περιέχει την έξοδο. Εκτός του ίδιου του Mr. X, μετακινείται ακόμα και το κομμάτι πάνω στο οποίο βρίσκεται και κάπως έτσι το παζλ με τον έναν ή τον άλλο τρόπο (το trial & error ζει και βασιλεύει) το παζλ λύνεται κι εσείς πάτε παρακάτω.
Η πραγματική πρόκληση αρχίζει κατ' εμέ εκεί που το νεράκι τρέχει γάργαρο. Κλαίνε μανούλες, όχι αστεία...Οι δημιουργοί του παιχνιδιού στην ουσία έχουν προσθέσει στα slide puzzles και μία δεύτερη διάσταση κάτι που αν μη τι άλλο προσδίδει έξτρα ενδιαφέρον στο gameplay το οποίο πλαισιώνουν και μερικοί ακόμα έξυπνοι μηχανισμοί όπως σκάλες με τις οποίες ο Mr. X ανεβοκατεβαίνει μεταξύ των κομματιών, κασόνια που εκρήγνυνται, ντουλάπες που αλλάζουν τα κομμάτια, τηλέφωνα για τηλεμεταφορά, επίπεδα που γεμίζουν νερό και άλλα τέτοια ωραία. Όσο προχωράτε στο παιχνίδι θα βρίσκετε διάφορα σεντούκια με το περιεχόμενο των οποίων θα ταΐζετε ένα άλλο σεντούκι που… κοιμάται κι αυτό με τη σειρά του θα σας δίνει κομμάτια ενός άλλου παζλ για να καταφέρετε να επιστρέψετε στον κόσμο σας! Ποιος τα λέει όλα αυτά; Ένα βιβλίο που μιλάει, ο Mr. Book! Ναι, όπως αντιλαμβάνεστε το «σενάριο» του Rooms δεν είναι απλά απαράδεκτο αλλά ίσα-ίσα που χαλάει την όλη εμπειρία. Βέβαια εδώ είναι και το βασικό πρόβλημα του τίτλου αφού αν δεν είχε το σενάριο, τότε δεν θα είχε στην ουσία τίποτα να προσφέρει συγκριτικά με τα παρόμοια παιχνιδάκια που κυκλοφορούν σωρηδόν στο App Store ή τα διάφορα browser games sites ανά το internet και προσφέρουν το ίδιο gameplay πολύ φθηνότερα ή ακόμα και τσάμπα. Το Rooms έχει βέβαια ένα challenge mode αλλά και level editor (μπορείτε να μοιραστείτε τις δημιουργίες σας τοπικά μάλιστα με κάποιον που επίσης έχει το παιχνίδι) αλλά αμφότερα ξεκλειδώνονται αφού το τερματίσετε.

Τα Online Shops πλησιάζουν τα καταστήματα

Κυριακή, 25 Ιουλίου 2010

Oι πωλήσεις των online καταστημάτων της Αμερικής, άρχισαν να πλησιάζουν σε απόσταση αναπνοής αυτές των retailers. Σύμφωνα με έρευνα του NPD group για την Αμερικανική αγορά, το 2009 οι gamers των Ηνωμένων Πολιτειών πραγματοποίησαν 21.3 εκατομμύρια online αγορές. Στον αντίποδα τα games που πουλήθηκαν μέσω των καταστημάτων ήταν 23.5 εκατομμύρια. Η έρευνα διεξήχθη σε 8.000 άτομα.
Τον πρώτο λόγο στις online πωλήσεις παιχνιδιών είχε το Steam και ακολούθησε το Direct2Drive. Δείτε αναλυτικά το Top 5 των Online καταστημάτων για το 2009:
1. Steampowered.com
2. Direct2drive.com
3. Blizzard.com
4. EA.com
5. Worldofwarcraft.com
Στην ίδια έρευνα υπήρξε και αναφορά των κορυφαίων πέντε ιστοσελίδων με games που απευθύνονται περισσότερο σε casual κοινό και γενικά σε όσους θέλουν να σκοτώσουν την ώρα τους. Οι κορυφαίοι πέντε που συγκέντρωσαν τα βλέμματα ήταν οι εξής:
1. Bigfishgames.com
2. Pogo.com
3. Gamehouse.com
4. iWin.com
5. Realarcade.com

Tiger Woods PGA Tour 11

Σάββατο, 24 Ιουλίου 2010

Δίχως να αποτελεί έκπληξη, το Tiger Woods PGA Tour 11 έρχεται εφοδιασμένο με αρκετές επιλογές σε ό,τι αφορά το κυρίως gameplay, αν και φέτος έχει γίνει μια ενδιαφέρουσα στροφή ώστε ακόμα και παίκτες που πιάνουν για πρώτη φορά στα χέρια τους "μπαστούνι" του golf, να μη δυσκολευθούν. Φυσικά, για τους γνώστες, το PGA Tour προσφέρει πρακτικά τα πάντα και έτσι τοποθετείται με άνεση στην κορυφή της κατηγορίας, άσχετα αν ο ανταγωνισμός, απλά, δεν υπάρχει.
Ξεκινώντας από το μηδέν
Περνώντας στον κυρίως τίτλο, αρχικά απαιτείται η δημιουργία ενός χαρακτήρα, ο οποίος θα μας συντροφεύει κατά τη διάρκεια του career mode. Σε γενικές γραμμές, στο συγκεκριμένο τομέα ισχύει ό,τι και πέρυσι, ενώ και πάλι οι κάτοχοι της κάμερας του Xbox 360 μπορούν να μεταφέρουν το πρόσωπό τους στην ψηφιακή φιγούρα του παίκτη τους. Δυστυχώς, φέτος η αποτύπωση των χαρακτηριστικών δεν είναι και τόσο επιτυχημένη, ενώ και το χρονικό διάστημα από τη λήψη της φωτογραφίας, μέχρι την εμφάνισή της στη οθόνη, είναι μια αρκετά χρονοβόρα διαδικασία.
Αλλά η δημιουργία χαρακτήρα δεν έχει απλά και μόνο διακοσμητικό ρόλο. Οι αναλογίες του θα παίξουν σημαντικό ρόλο στη συνέχεια, μιας και ένας υπέρβαρος, για παράδειγμα, αθλητής, δεν θα μπορεί στις τελευταίες τρύπες ενός αγώνα να στοχεύει με ακρίβεια, με τα σημάδια της κούρασης να είναι εντονότατα.
Παράλληλα, η ΕΑ θέλησε να πάει το συγκεκριμένο τομέα ένα βήμα παραπέρα και έτσι οι πόντοι εμπειρίας που θα αποκομίζονται σταδιακά, θα μπορούν να δαπανηθούν είτε για την αγορά καλύτερου εξοπλισμού, είτε για τη βελτίωση των χαρακτηριστικών του παίκτη που ελέγχουμε. Και ευτυχώς, όλα τα παραπάνω εμφανίζονται μέσω λιτών και μοντέρνων στην εμφάνιση καρτελών, δίχως να κουράζουν ή να αποπροσανατολίζουν. Αφού κάποια στιγμή ο χαρακτήτας μας είναι έτοιμος, τη σκυτάλη παίρνει το tutorial, το οποίο επιβάλλεται να ολοκληρωθεί για να συνεχίσει κάποιος την ενασχόληση του με τον τίτλο.
Συνολικά υπάρχουν 8 βασικές δοκιμασίες, όπου με αργά, αλλά σταθερά βήματα, το Tiger Woods PGA Tour 11 προσπαθεί να καθοδηγήσει τους παίκτες στα βασικά του golf. Το ενδιαφέρον είναι πως φέτος η ΕΑ θέλησε να απλοποιήσει όσο το δυνατό περισσότερο τη διαδικασία μιας βολής, ωστόσο, το υψηλό επίπεδο ακρίβειας του παρελθόντος δεν δείχνει να απουσιάζει.
Στοχεύοντας με ακρίβεια
Το μεγαλύτερο βάρος καλείται για ακόμα μια φορά να σηκώσει ο αριστερός αναλογικός μοχλός, μέσω του οποίου οι παίκτες καλούνται να εκτελέσουν μια κίνηση παραπλήσια με την αντίστοιχη της πραγματικότητας. Τραβώντας τον μοχλό προς τα κάτω, ο χαρακτήρας μας παίρνει θέση βολής και κατόπιν, κινώντας τον προς τα πάνω, εκτελεί το χτύπημα. Η ταχύτητα της κίνησης θα έχει άμεσο αντίκτυπο στην ταχύτητα με την οποία θα φύγει το μπαλάκι από το γρασίδι, αν και μια επιτυχημένη βολή εξαρτάται από πολλούς άλλους παράγοντες. Καταρχάς, σημαντικό ρόλο παίζουν τα μπαστούνια, με ορισμένα από αυτά να είναι χρήσιμα σε κοντινές αποστάσεις και άλλα σε μακρινές. Ο παίκτης μπορεί να επιλέξει το σημείο στο οποίο θα χτυπήσει το μπαλάκι, ορίζοντας με αυτό τον τρόπο την καμπύλη της τροχιάς που θα διανύσει.

Transformers: War for Cybertron

Παρασκευή, 23 Ιουλίου 2010

Το σενάριο είναι ένας από τους λόγους για τους οποίους μπορούν και δίνονται υποσχέσεις. Στο νέο Transformers μπορείτε να δείτε τι ακριβώς συνέβη στον πλανήτη Cybertron και πως χωρίστηκαν τα ρομπότ σε δύο ομάδες, τους Autobots και τους Decepticons. Την συγκεκριμένη ιστορία δεν την έχουμε ξαναδεί ποτέ ξανά σε κάποια ταινία και γι' αυτό οι περισσότεροι οπαδοί της σειράς σίγουρα θα την εκτιμήσουν. Από την αρχή του παιχνιδιού, μπορείτε να επιλέξετε να παίξετε είτε ως Decepticon, είτε ως Autobot, προσπαθώντας να καταστρέψετε τα σχέδια της αντίπαλης ομάδας για την κυριαρχία του Cybertron.
Gameplay
Η λογική του παιχνιδιού είναι παρόμοια με τους προηγούμενους τίτλους της σειράς. Ελέγχοντας ένα από τα transformers της φυλής που επιλέξατε, μπορείτε να μετακινείστε στο χώρο είτε με τα πόδια, είτε μεταμορφώνοντας το ρομπότ σας σε κάποιο όχημα (αυτοκίνητο ή αεροσκάφος) καλύπτοντας έτσι μεγάλες αποστάσεις. Η κάμερα που χρησιμοποιείται είναι τρίτου προσώπου και σας επιτρέπει να βλέπετε όλους εχθρούς γύρω σας με μεγάλη ευκολία.
Σε περίπτωση που βρεθείτε αντιμέτωποι με αντίπαλα στρατεύματα, μπορείτε να χρησιμοποιήσετε όπλα όπως αυτόματα και ρουκετοβόλα, καταστρέφοντας ότι σας εμποδίζει. Το μόνο πρόβλημα είναι ότι τις περισσότερες φορές τα διαθέσιμα πυρομαχικά είναι πολύ λιγότερα από αυτά που χρειάζεστε, μένοντας ως εκ τούτου πολλές φορές απροστάτευτοι. Εκτός αυτού, μπορεί να βρεθείτε σε κίνδυνο λόγω της μη ύπαρξης συστήματος κάλυψης, κάτι που σας αφήνει συνεχώς εκτεθειμένους. Συγκεκριμένα, ενώ όλοι οι χαρακτήρες που κινούνται από το παιχνίδι (NPCs) μπορούν να χρησιμοποιούν τοίχους, κουτιά αλλά και άλλα αντικείμενα για να προστατευτούν από τα πυρά των εχθρών τους, εσείς δεν μπορείτε ούτε να σκύψετε! Οι μοναδικές κινήσεις στις οποίες περιορίζεστε είναι το τρέξιμο, το άλμα και το transformation.
Όπλα
Τα διαστημικά ρομπότ δεν δείχνουν έλεος για κανένα λόγο και για να το αποδείξουν χρησιμοποιούν μια πληθώρα όπλων που είναι ικανά να εξουδετερώσουν οποιοδήποτε αντίπαλο σε μερικά μόλις δευτερόλεπτα. Υπάρχουν ειδικά διαμορφωμένα όπλα όπως πιστόλια, αυτόματα και καραμπίνες, αλλά ακόμα και sniper rifles. Όσον αφορά στο τελευταίο, δυστυχώς οι περιορισμένοι χώροι και οι γρήγορες κινήσεις των transformers κάνουν την δουλεία του ελεύθερου σκοπευτή αν όχι αδύνατη, πολύ δύσκολη. Από όπλα υπάρχει μεγάλη ποικιλία αλλά λόγω των μικρών αποθεμάτων πυρομαχικών, πρέπει να τα χρησιμοποιείτε με σύνεση αλλιώς θα χρειαστεί να σκοτώνετε τους εχθρούς σας με melee επιθέσεις.
Εχθροί
Εχθρικά transformers ή αλλιώς…οι βλαμμένοι της υπόθεσης! Για άλλη μια φορά το A.I. του παιχνιδιού είναι μέτριο, μιας και καθ όλη την διάρκειά του βρίσκεστε αντιμέτωποι με ανόητα ρομπότ, τα οποία αν και είναι συνεχώς εξοπλισμένα με δυνατά όπλα, φαίνεται ότι δεν ξέρουν να τα χρησιμοποιούν! Μάλιστα, ενώ μπορούν να καλυφθούν και να σκύψουν, εντούτοις δεν το κάνουν ποτέ την κατάλληλη στιγμή και έτσι παραμένουν συνεχώς εκτεθειμένοι. Υπάρχουν όμως κάποιες στιγμές όπου η ενεργούν με μια μικρή δόση εξυπνάδας, πραγματοποιώντας μαζικές επιθέσεις. Στην περίπτωση αυτή προφανώς θα σας είναι πολύ δύσκολο να τους υπερνικήσετε.
Online
Το πιο σημαντικό κομμάτι του Transformers: War for Cybertron είναι το online mode του. Μέσω του διαδικτυακού παιχνιδιού, σας δίνονται δύο δυνατότητες. Η μια είναι να τερματίσετε με δύ φίλους σας (ή και αγνώστους) το campaign mode με την χρήση του co-op. Σε αυτή την περίπτωση, κάθε παίκτης ελέγχει από ένα χαρακτήρα και σε περίπτωση που για κάποιο λόγο ένας από εσάς αποσυνδεθεί για οποιοδήποτε λόγο, την θέση του παίρνει είτε κάποιο bot, είτε ένας άλλος παίκτης που θέλει να δοκιμάσει το συμμετοχικό παιχνίδι. Όσοι θελήσετε να ολοκληρώσετε την ιστορία του τίτλου με αυτό τον τρόπο, σίγουρα θα το διασκεδάσετε περισσότερο και η διαδικασία θα σας φανεί πολύ πιο εύκολη.

Galaxy Racers για όλους...

Πέμπτη, 22 Ιουλίου 2010

Δευτέρα πρωί. Είστε στο αυτοκίνητο, ντάλα ο ήλιος, φραπεδούμπα από δίπλα, Πανούτσος – Καρπετόπουλος στο ράδιο και οδηγείτε. Ελάτε που όμως που μαζί με ‘σας στην Κατεχάκη βρίσκονται μερικές εκατοντάδες οδηγοί που είχαν την ίδια ιδέα: να βρεθούν την ίδια ώρα, στον ίδιο δρόμο, όλοι μαζί με τα αυτοκίνητά τους. Με την πίεση να πλησιάζει τα πρώτα –άντα (η μικρή) κόβετε δεξιά στο πρώτο στενάκι που συναντάτε –από ‘κει που είχε κόψει πριν από μια βδομάδα ο ταρίφας που σας πήγε στο γραφείο όταν είχατε πάει το αυτοκίνητο για σέρβις.
Κόβετε λοιπόν δεξιά και πάνω που στην πρώτη διασταύρωση είστε έτοιμοι να πάτε αριστερά, γκαααααν, πλακώνεστε στα φρένα. Ένα τεράστιο, ολοκαίνουργιο, κατακόκκινο «απαγορεύεται» σας φράζει τον δρόμο! «WTF, αφού αυτό δεν υπήρχε» σκούζετε σιχτηρίζοντας παράλληλα τον από πίσω που κορνάρει προκλητικά όσο εσείς προσπαθείτε να καταλάβετε από πού σας ήρθε. Το παίρνετε όλο ευθεία κι εκεί που έχετε βγάλει αριστερό φλας για το επόμενο στενό, τσουπ, να ‘σου κι άλλο σήμα: υποχρεωτική πορεία δεξιά και τατάαααν, στο πιτς-φιτίλι έχετε βγει πάλι εκεί που βρισκόσασταν πριν από 20 λεπτά: στην Κηφισίας! Ε, ρε π*@#^η!
Με «drag & drop» τοποθετείτε τα σήματα από την οριζόντια, κάτω μπάρα στους δρόμους. Κάτι παρόμοιο κάνει και το Υπουργείο Μεταφορών :PΡε με δουλεύεις;
Η εισαγωγή αυτή γράφτηκε με σκοπό να σας βοηθήσει να διεισδύσετε στην ψυχοσύνθεση των χαρακτήρων (ατσσσς!) του Galaxy Racers οι οποίοι εκεί που οδηγούν τι ωραία τι καλά, βλέπουν διάφορα σήματα να τους στέλνουν απ’ το Ελληνικό στον Άλιμο μέσω Χαλανδρίου, σήματα που βεβαίως-βεβαίως έχετε τοποθετήσει εσείς! Χωρίς πλάκα, αυτός είναι και ο βασικός σκοπός σας στον τίτλο της Ubisoft: ο γαλαξίας κινδυνεύει καθώς ένας νέος πλανήτης εμφανίστηκε από το πουθενά και έχει μετατρέψει τους κατοίκους του σε… κακούς οδηγούς! Εσείς ελέγχετε μαθητές του διαγαλαξιακού κέντρου αποκατάστασης οδηγών (!) οι οποίοι έχοντας παραβεί τον Κ.Ο.Κ. οφείλουν να προσφέρουν κοινωνική εργασία βοηθώντας οδηγούς που τους έχουν ανάγκη και τραβώντας φωτογραφία άλλους παραβάτες!
Η campaign του Galaxy Racers περιστρέφεται γύρω από έναν διαβολικό τύπο, τον Fazer, τον οποίο κυνηγάτε, και χωρίζεται σε επίπεδα τα οποία αποτελούνται από συμπλέγματα δρόμων και στενακίων που θυμίζουν κάτι από Κουκάκι. Σε αυτούς τους δρόμους κινούνται διάφορα αυτοκίνητα –ξεκινούν από ένα και αυξάνονται όσο προχωράτε στο παιχνίδι- τα οποία εσείς θα πρέπει να «δαμάσετε» κάνοντας χρήση των σημάτων κυκλοφορίας που περνούν στο κάτω μέρος της οθόνης σας. Το παιχνίδι θα σας θέτει τους στόχους σας πριν από κάθε αποστολή (το όχημα Α να πιάσει το όχημα Β, το όχημα Α να περάσει από Χ σημεία αλλά όχι και το Β, το όχημα Α να πιάσει το όχημα Β αλλά το Β να μην έρθει σε επαφή με το Γ κλπ) και εσείς θα πρέπει να τους εκπληρώσετε και κάπως έτσι θα κυλήσει η ιστορία.

Τα hot νέα της Εβδομάδας

Τετάρτη, 21 Ιουλίου 2010

Blu-Ray στα 100GB
Η Sharp αποκάλυψε ότι ετοιμάζει δισκάκια blu-ray χωρητικότητας 100GB. Η χωρητικότητα αυτή είναι διπλάσια από την σημερινή αντίστοιχη των PS3 games, η οποία φτάνει μέχρι τα 50GB και φυσικά δεν χρησιμοποιείται ολόκληρη. Τα 100GB ισχύουν για τα επανεγράψιμα δισκάκια, ενώ σε blu-ray disks που γράφονται μία κι έξω, η χωρητικότητα θα φτάνει τα 128GB. Μετά από αυτή την πληροφορία, η Sony μπορεί ήδη να τρίβει τα χεράκια της καθώς στα blu-ray έχει μονίμως το μονοπώλιο. Όλα αυτά σημαίνουν αντίστοιχα ότι και οι τιμές των blu-ray discs αναμένεται να πέσουν.
3D…split-screen
Σύμφωνα με πρόσφατες πληροφορίες που προέρχονται από ένα μικρό game site, το BrokeMyController.com, τα 3D γυαλιά που θα παρέχει η Sony για να παίζετε 3D games στο Playstation 3, θα μπορούν να αναπαράγουν δύο διαφορετικές εικόνες από μία οθόνη.
Με το ειδικό stereoscopic setting, θα επιτρέπεται για παράδειγμα να παίζετε Split-Screen με φίλο σας χωρίς ουσιαστικά να φαίνεται το split-screen. Θα μπορεί δηλαδή ο κάθε παίκτης να βλέπει μόνο τον χαρακτήρα στην οθόνη του, αντί να χωρίζεται η οθόνη στα δύο με τον κλασικό τρόπο. Έτσι, δεν θα ξέρει ο διπλανός σας το που ακριβώς κινείστε, σε περίπτωση που παίζετε ως αντίπαλοι.
Nintendo Top 5 games
Στο site CVG διεξάγεται ψηφοφορία για τα Top5 games της Nintendo όλων των εποχών. Δεδομένου του ότι η Nintendo είναι κατά πολύ παλαιότερη από Sony και Microsoft, έχει ιδιαίτερο ενδιαφέρον να δούμε τι αποτελέσματα προέκυψαν. Από τις μέχρι τώρα ψήφους λοιπόν, η κατάταξη έχει ως εξής:
1)The Legend of Zelda: Ocarina of Time (Nintendo 64)
2)GoldenEye (Nintendo 64)
3)Super Mario Galaxy (Wii)
4)Super Mario Galaxy 2 (Wii)
5)Super Mario World (SuperNES)
Αξίζει να σημειωθεί ότι με πολύ μικρή διαφορά ψήφων ακολουθεί στην έκτη θέση το The Legend of Zelda: The Wind Waker.
Το παιχνίδι του Michael Jackson συζητιόταν πριν τον θάνατό του
Μία είδηση βλέπει το φως της δημοσιότητας ένα χρόνο μετά από τον θάνατο του βασιλιά της Pop. Η Ubisoft, ετοιμάζει video game-αφιέρωμα στον Michael Jackson και ο Murray Pannel (διευθυντής Marketing) αποκάλυψε ότι η Γαλλική εταιρεία συζητούσε μαζί του για την δημιουργία του συγκεκριμένου παιχνιδιού, πριν ακόμη ο διάσημος σταρ πεθάνει.
Σύμφωνα με τον Murray Pannel, ο MJ έψαχνε για συνεργάτη που θα μπορούσε να απεικονίσει την ζωή του σε ένα video game. Οι συζητήσεις όμως πάγωσαν μετά τον θάνατο του Αμερικανού τραγουδιστή και από εκεί που η Ubisoft είχε ένα κελεπούρι στα χέρια της και δεν το αξιοποιούσε, τώρα καλείται να δώσει μάχη για να αποκτήσει τα δικαιώματά του.
Το Michael Jackson, όπως θα είναι ο τίτλος του παιχνιδιού, θα κυκλοφορήσει εκτός απροόπτου στα τέλη της χρονιάς για Playstation 3, Xbox 360, Wii, PSP και DS.
Fallout 3: Τα DLC στο Steam
Αν είστε κάτοχοι του RPG Fallout 3, τώρα μπορείτε να αγοράσετε όλα τα Downloadable Content μέσω του Steam, ώστε να παίξετε τις επιπλέον αποστολές που προσφέρουν. Η τιμή κάθε DLC είναι στα 10 ευρώ, ενώ το Full Edition που τα έχει όλα μαζί κοστίζει γύρω στα 50 ευρώ. Λεφτά για ξόδεμα να ‘χετε δηλαδή.
Rock Band 3
Η Electronic Arts επιβεβαίωσε ότι το Rock Band 3 θα κυκλοφορήσει στις 29 Οκτωβρίου για Playstation 3, Xbox 360, Wii και DS.

Rage of the Gladiator για το Wii

Τρίτη, 20 Ιουλίου 2010

Με το πενιχρό νούμερο των 40 ΜΒ να αποτελεί το ανώτατο όριο του μεγέθους ενός τίτλου του WiiWare, οι περισσότερες αξιόλογες προσπάθειες του δικτυακού μαγαζακίου της κονσόλας της Nintendo, είναι συνήθως απλοϊκά, αλλά εθιστικά puzzle-οειδή παιχνίδια. Από εκεί και πέρα, υπάρχουν εξαιρέσεις, αλλά οι πιο πολλές αφορούν σε multiplatform τίτλους, οι οποίοι έχουν γίνει ported και εδώ. Το να δούμε δηλαδή ολοκληρωμένο τίτλο του WiiWare που να χρησιμοποιεί –και μάλιστα καλά- τον ιδιόμορφο χειρισμό του Wii, είναι πιο σπάνιο και από παιχνίδι που να έχει καλύτερα γραφικά στην κονσόλα της Ninty από ό,τι στα Χ360/PS3…
Ευτυχώς, το Rage of the Gladiator της Ghostfire Games ανήκει σε αυτή την ολιγομελή κατηγορία. Στην ουσία, πρόκειται για ένα παιχνίδι που έχει πάρει αρκετούς από τους μηχανισμούς του Punch-Out!! και τους έχει ντύσει με μια fantasy ατμόσφαιρα.
Τώρα που το ξανασκέφτομαι, δεν ξέρω αν μπορώ να προσδιορίσω ακριβώς το setting του παιχνιδιού. Σε άλλες περιπτώσεις θυμίζει αρχαία Ρώμη ή ακόμα και Ελλάδα, αλλού Μεσαίωνα, βασιλιά Αρθούρο και λοιπές επικο-φάσεις και σε άλλα σημεία φέρνει λίγο σε κλισέ Tolkien-οκαταστάσεις. Χονδρικά πάντως, έχετε τον έλεγχο του Gracius, του έκπτωτου πρίγκιπα της Avalance, ο οποίος πολεμώντας σε μονομαχίες στην αρένα του βασιλείου του πρέπει να αποδείξει ότι δεν ήταν αυτός που σκότωσε τον πατέρα του. Ναι, το ξέρω ότι είναι υπερβολικά απλοϊκό, αλλά και μόνο το γεγονός ότι είχε μια ιστορία και πρόβαλλε κάποια cut-scenes -έστω και αν αυτά αποτελούνταν απλώς από ακίνητες χειροποίητες ζωγραφιές- ήταν πολύ περισσότερο από ό,τι πρόσφερε το 95% των υπόλοιπων τίτλων του WiiWare.
"Με τέτοιο χτένισμα, ρε κοπελιά, λογικό είναι να έχεις να πας με άντρα 20 χρόνια. Κάτσε λίγο να σου φτιάξω τη χωρίστρα..."Ας είμαστε ειλικρινείς όμως, η όποια ιστορία, δεν επηρεάζει στο παραμικρό το gameplay, το οποίο όπως σας ενημέρωσα και πιο πάνω, θυμίζει ένα Punch-Out!! με σπαθιά και ασπίδες. Η οπτική είναι πρώτου προσώπου και με το αριστερό σας χέρι ελέγχετε την ασπίδα, ενώ με το δεξί το σφυρί σας. Αν και είναι ευπρόσδεκτο το γεγονός πως υπάρχουν τρεις διαθέσιμες επιλογές ελέγχου, η επιθυμητή είναι ο πλήρης συνδυασμός MotionPlus συν Nunchuk. Μπορείτε να κρατήσετε το Wiimote οριζόντια σαν απλό χειριστήριο, αλλά έτσι περιορίζονται οι επιλογές σας και χάνεται και ο μισός χαβαλές, ενώ στη δεύτερη επιλογή που είναι η ίδια με αυτή που χρησιμοποίησα αλλά χωρίς το MotionPlus… εχμ, ας πούμε ακριβώς πως δεν κατάλαβα τη διαφορά, αλλά αφού το είχα το MotionPlus βαρέθηκα και το ξαναέβαλα…
Προφανώς ο χειρισμός των χτυπημάτων σας δεν είναι 1-1, ακόμα και με το MotionPlus, αλλά εδώ αυτό είναι κάτι που δεν το κατάφεραν άλλοι τίτλοι, θα το βλέπαμε από ένα παιχνιδάκι του WiiWare; Παραδόξως υπάρχει ένας σχετικά υψηλός αριθμός διαθέσιμων κινήσεων, από διαφόρων ειδών χτυπήματα, μέχρι blocks με την ασπίδα, counter-attacks, ελιγμούς διαφυγής με τον αναλογικό μοχλό του Nunchuk κ.λπ.
Αντίστοιχη είναι και η ποικιλία των αντιπάλων σας. Καθένας από τους 11 αντιπάλους σας είναι εντελώς διαφορετικός από τους υπόλοιπους, με τις δικές του ειδικές κινήσεις και χτυπήματα, ενώ εμφανισιακά εξαντλούν όλα τα κλισέ του αχταρμά από ετερόκλητες ιστορικές/μυθολογικές περιόδους που παίρνουν μέρος στο παιχνίδι. Για να καταλάβετε τι εννοώ, το μενού περιλαμβάνει από μινώταυρους και μέδουσες, μέχρι ορκ, ιππότες, φακίρηδες, νίντζα και Κινέζους μοναχούς!

James Bond 007: Blood Stone

Δευτέρα, 19 Ιουλίου 2010

Δεν πρόλαβε να περάσει ένας μήνας από την E3 και η Activision απαντάει στην Nintendo με το δικό της James Bond! Στην έκθεση E3 στο Λος Άντζελες, παρακολουθήσαμε την Nintendo να ανακοινώνει την επαναφορά του James Bond με το νέο video game Goldeneye 007. Το νέο αυτό video game θα κυκλοφορήσει μέσα στο τελευταίο τρίμηνο του 2010 για Wii και DS. Τώρα, η Activision απαντάει με το James Bond 007: Blood Stone.
Η βασική διαφορά των δύο παιχνιδιών είναι η εξής. Το Goldeneye 007 θα είναι ένα First-Person Shooter αποκλειστικά για το Wii, με gameplay και δράση παρόμοια με αυτή του προκατόχου του στο Nintendo 64. Αντίθετα, το James Bond 007: Blood Stone θα είναι ένα Action Shooter, το οποίο αναμένουμε να έχει το στυλ του Grand Theft Auto. Η Activision έχει ενεργοποιήσει εδώ τα μεγάλα μέσα, καθώς σεναριογράφος του παιχνιδιού θα είναι ο Bruce Feirstein, βοηθός σεναριογράφου της τότε ταινίας Goldeneye, ενώ θα συμμετάσχουν και οι ηθοποιοί Daniel Craig, Joss Stone και Judi Dench. Οι ψηφιακές εκδόσεις τους έχουν ήδη αναπτυχθεί, ενώ θα έχει ιδιαίτερο ενδιαφέρον να δούμε και τα πρώτα τρέιλερ με τις φωνές τους να υποδύονται τους πρωταγωνιστές.
Η κυρίως δράση του James Bond 007: Blood Stone θα περιλαμβάνει ανταλλαγές πυροβολισμών, οδήγηση, μάχες σώμα με σώμα και γενικά όλα τα κλασικά στοιχεία ενός Action Shooter. Το σενάριο θα εκτυλίσσεται σε πόλεις όπως η Αθήνα, η Κωνσταντινούπολη, το Μονακό και η Μπανγκόγκ, με μάχες με στεριά και θάλασσα. Εκτός από το campaign, θα υπάρχουν και διάφορα multiplayer modes που θα υποστηρίζουν έως και 16 παίκτες.
Την ανάπτυξη του παιχνιδιού έχει αναλάβει η Bizarre Creations, δημιουργός των Blur, The Club και της σειράς Project Gotham Racing. Αναμένεται να το δούμε στα καταστήματα στα τέλη της χρονιάς για PC, Playstation 3, Xbox 360 και DS, αλλά όχι για Wii, εκεί όπου η Nintendo θα παίξει μπάλα μόνη της με το δικό της Goldeneye. Την έκδοση του DS αναπτύσσει η n-Space, γνωστή από τις μεταφορές της σειράς Call of Duty στη φορητή κονσόλα της Nintendo.

DarkStar One: Broken Alliance

Κυριακή, 18 Ιουλίου 2010

Ένα μεγάλο μέρος της επιτυχίας που γνώρισε η Microsoft με το σύστημά της σε αυτή τη γενιά, σίγουρα οφείλεται σε ορισμένες πανέξυπνες επιλογές της σε ό,τι αφορά την αρχιτεκτονική του. Το γεγονός πως το Xbox 360 είναι σχεδιασμένο έτσι ώστε να επιτρέπει εύκολο προγραμματισμό από τους δημιουργούς, αλλά και την ιδιαίτερα απλή μεταφορά λογισμικού από τους υπολογιστές σε αυτό, χάρισε στο σύστημα πολλά PC παιχνίδια -κυρίως ευρωπαϊκά- τα οποία και καλή ποιότητα διέθεταν και τον πολυπόθητο, για τη Microsoft, χαρακτηρισμό του “αποκλειστικού για το Xbox 360” κέρδισαν.
Τα παραδείγματα είναι πολλά και ξεκινούν από το Sherlock Holmes vs. Jack the Ripper και φτάνουν μέχρι το Metro 2033. Μια τέτοια περίπτωση τίτλου, που ξεκίνησε τη σταδιοδρομία του στους υπολογιστές -πριν από πολλά χρόνια είναι η αλήθεια-, και σήμερα γνωρίζει μια αναβίωση μέσα από το σύστημα της Microsoft, είναι το DarkStar One.
Το DarkStar One είναι μια ιδιαίτερη περίπτωση παιχνιδιού. Πρόκειται για ένα “Space shooter” τίτλο, του οποίου η πρωτότυπη έκδοση για υπολογιστές είχε κυκλοφορήσει το 2006 από την Ascaron. Πηγαίνοντας κόντρα στο ρεύμα, που ήθελε την εν λόγω κατηγορία να έχει “πεθάνει”, η Ascaron προσέφερε τότε στους κατόχους υπολογιστών, ένα παιχνίδι που έδειχνε να βγήκε από τα μέσα της δεκαετίας του 1990, όταν franchises όπως τα Wing Commander και Privateer διέγραφαν λαμπρή πορεία στην αγορά. Δανειζόμενο πολλά στοιχεία από τα προαναφερθέντα παιχνίδια, αλλά και από το θρυλικό Elite, το DarkStar One κέρδισε τις εντυπώσεις και ξεχώρισε μέσα σε μια αγορά που είχε κυριολεκτικά “πνιγεί” στα FPS.
Και η ιστορία επαναλαμβάνεται εν έτει 2010. Τέσσερα χρόνια μετά την αρχική του κυκλοφορία, το DarkStar One έρχεται και πάλι αντιμέτωπο με θάλασσες First Person Shooters, έχοντας όμως ακόμα ζωντανή εκείνη την ιδιαιτερότητα και τον ιδιόμορφο χαρακτήρα, στοιχεία που του χαρίζουν μια ξεχωριστή θέση στην αγορά.

Σ/Κ μεταξύ κονσόλας και gaming....

Σάββατο, 17 Ιουλίου 2010

Ξύπνησα αργά, με διάθεση για κουλτούρα, σήμερα, και αν και κάπως βαριεστημένα άνοιξα τον υπολογιστή με σκοπό να γράψω κάτι για την νυχτερινή Αθήνα, η οποία παρά την κρίση, παρά το μεσοκαλόκαιρο και παρά τηνδε λέει να πεθάνει. Και πάνω που κάθισα στην καρέκλα και πήρα την πρώτη ρουφηξιά «καφέ-φραπέ-ατέλειωτη-ευχαρίστηση» (δοξασμένο σλόγκαν!) έχοντας ήδη στο μυαλό μου σχηματοποιήσει το περιεχόμενο του κειμένου μου γύρω από τα δύο βασικά συστατικά που θα ήταν, στην προκειμένη, το «φουστάκι» και τα «ψηλοτάκουνα», ανοίγω το byteme και πέφτω πάνω στο blogpost του Φωκίωνα.
Ε, δεύτερη κουλτούρα την ίδια μέρα, θα έπεφτε βαρύ
Ευτυχώς (ευτυχώς) υπάρχει η χθεσινή κυκλοφορία στην ευρωπαϊκή αγορά του ανανεωμένου Xbox 360 για να ασχοληθώ σε αυτό το κείμενο, αλλιώς στο τσακ ήμουν να κηρύξω την ημέρα αργία (τι πα να πει «δεν ξέρετε την 17η Ιουλίου» - Κηπουρόπουλε υποκλίσου). Πάντως με αυτά και με αυτά, η Microsoft κατόρθωσε να αποκτήσει μομέντουμ με το νέο X360 στην Αμερική, κάτι για το οποίο ήμουν σίγουρος (αλλά βαριέμαι να ξεθάψω πού το έχω γράψει για το «σας τα 'λεγα 'γω»), όπου ξεπέρασε το Wii και άφησε πολύ πίσω το PS3. Βεβαίως μένει να δούμε αν η «ορμή» θα κρατήσει αρκετά («έως τον Νοέμβριο οπότε και το ενδιαφέρον θα αναζωπυρωθεί χάρις το Kinect» ίσως να ελπίζει η εταιρεία) και, πολύ περισσότερο, αν θα παρασύρει στο πέρασμά της και την Ευρώπη στην οποία η εγκατεστημένη βάση του X360 είναι μικρότερη από αυτήν του PS3 – αν και αυτό κατά (μεγάλου;) μέρους οφείλεται στην μή υποστήριξη του LIVE σε αρκετές χώρες, πράγμα που επίσης θα αλλάξει από τον Νοέμβριο.
Αυτή είναι η καλύτερη «πριν και μετά» φωτογραφία που έσω δει! Μέχρι και σε διαφήμιση προϊόντων αδυνατίσματος θα ταίριαζε («Xbox 360 Slim Waist» χαχ!)Πάντως και στο software η κονσόλα της Microsoft κατέχει την πρώτη θέση στην Αμερική – και μάλιστα επί δύο μήνες – έστω και αν δεν πρόκειται για αποκλειστικό τίτλο. Το Red Dead Redemption τα πηγαίνει περίφημα εφόσον από όταν κυκλοφόρησε είναι ο καλύτερος σε πωλήσεις τίτλος σε Αμερική και Ευρώπη ενώ παγκοσμίως έρχεται δεύτερο πίσω από το Super Mario Galaxy 2 (κυρίως εξ αιτίας της Ιαπωνικής αγοράς, βέβαια, όπου το RDR ούτε καν έχει κυκλοφορήσει – χμ, λέτε τελικά να έχει δίκιο που γκρινιάζει ο Hideo;). Συνδυαστικά, βεβαίως (και σε X360 και σε PS3), το RDR έχει τις καλύτερες πωλήσεις παγκοσμίως.
Πάντως, εφόσον μιλάμε για πωλήσεις, για μία ακόμη φορά επιβεβαιώνεται ότι οι Ιάπωνες είναι στον κόσμο τους, με ένα ακόμη casual τίτλο για το Wii να πιάνει την πρώτη θέση για την εβδομάδα που πέρασε. Βεβαίως αυτό δεν σημαίνει ότι τέτοιοι casual αυτοί πουλάνε άσχημα στις Δυτικές αγορές, απλώς κοιτάζοντας κατά καιρούς τα γιαπωνέζικα charts βλέπω εμμονή με αυτούς. Και αναρωτιέμαι. Εφόσον τα σπίτια στην Ιαπωνία αποτελούνται κατά παράδοση από πολύ μικρά δωμάτια, πού στον έρωτα βρίσκουν χώρο οι οικογένειες να χοροπηδάνε παίζοντας Wii Party ή κάνοντας Wii Fit;
Επανάσταση!
Α! Ένα άλλο θέμα που θέλω να θίξω, είναι αυτό της από-videogame-ποίησης τίτλων «ψυχαγωγίας» όπως τα διάφορα τραγουδο-χοροπηδηχτο-πράγματα. Άνοιξα μία συζήτηση στο φόρουμ σχετικά με hardcore/casual η οποία (εντελώς ηθελημένα και εξεπίτηδες) κατέληξε στο συγκεκριμένο ζήτημα. Ας δεχτούμε, λοιπόν, ότι τέτοιου είδους «παιχνίδια» δεν είναι videogames, αλλά «ψυχαγωγικές δραστηριότητες» που πραγματοποιούνται μέσω των κονσολών. Πως θα είχε, άραγε, διαμορφωθεί το παγκόσμιο «τοπ 10»;

Blacklight: Tango Down για X360, PC, PS3

Παρασκευή, 16 Ιουλίου 2010

Απορώ πως πέραν της Ignition και ίσως της ΕΑ με το Battlefield 1943, δεν το σκέφτηκε κανείς να κυκλοφορήσει έναν φτηνό τίτλο FPS που θα εστιάζει μόνο στο multiplayer. Για σκεφτείτε το. Πόσοι και πόσοι δεν πληρώνουν για blockbuster τίτλους τύπου Modern Warfare 2 και Bad Company 2 μόνο και μόνο για να ριχτούν εξ' αρχής με τα μούτρα στο διαδικτυακό τους κομμάτι αγνοώντας επιδεικτικά το single-player. Σε αυτό ακριβώς το κοινό στοχεύει και το Blacklight: Tango Down, προσφέροντας μία ικανοποιητική multiplayer εμπειρία σε μία ιδιαίτερα δελεαστική τιμή, χωρίς περιττές πολυτέλειες. Οι επιλογές στα όπλα και την παραμετροποίησή τους είναι είναι πραγματικά πάρα πολλές.Ότι θα περίμενε κανείς από ένα multiplayer παιχνίδι.
Αν και υπάρχει ιστορία πίσω από το παιχνίδι, η Zombie φρόντισε να την κρύψει καλά στον τίτλο της μιας και στο Blacklight δεν γίνεται σχεδόν καμιά αναφορά σε αυτή, έτσι οποιαδήποτε αναφορά την βρίσκω εντελώς άσκοπη και αχρείαστη. Αν και υπάρχει δυνατότητα για single-player, το Black Ops όπως ονομάζεται, δεν είναι ακριβώς αυτό που περίμενα όταν πρωτάκουσα για το παιχνίδι. Βασικά πρόκειται για ένα co-op survival mode στο οποίο όμως μπορείτε να παίξετε και μόνοι σας. Απλά επιλέγετε ποιο χάρτη θέλετε να παίξετε, την δυσκολία της ΑΙ και ξεκινάτε. Αν μάλιστα πεθάνετε κατά την διάρκεια, τότε ξεκινάτε πάντα από την αρχή, κάτι που μάλλον θα αποτρέψει τους παίκτες από το να ασχοληθούν σοβαρά μαζί του, εκτός και αν θέλουν να σπάσουν το προσωπικό τους ρεκόρ στο να καθαρίσουν ένα επίπεδο. Όσον αφορά τα ανταγωνιστικά modes του multiplayer δεν υπάρχει καμία σοβαρή έκπληξη. Απλά επιλέγετε μία από τις δύο σχεδόν πανομοιότυπες σε εμφάνιση παρατάξεις, τον οπλισμό που θέλετε να χρησιμοποιήσετε και ξεχύνεστε στην μάχη. Τα επτά game modes του παιχνιδιού είναι αρκετά χορταστικά και συμπεριλαμβάνουν ότι θα περιμένατε από ένα multiplayer FPS, από Deathmach μέχρι Capture the Flag (ή Retrieval όπως ονομάζεται στο παιχνίδι). Σκοτώνοντας αντιπάλους και μαζεύοντας νίκες, κερδίζετε XP με το οποίο ανεβαίνετε επίπεδο και αποκτάτε νέο εξοπλισμό. Αυτό είναι ένα από τα κομμάτια του τίτλου που προβλήθηκαν αρκετά κατά την προώθησή του και όχι άδικα. Υπάρχουν πάρα πολλές επιλογές όσον αφορά στα όπλα που μπορείτε να αποκτήσετε ενώ μπορείτε να τα εξοπλίσετε με νέα εξαρτήματα που βελτιώνουν την απόδοσή τους, όπως διόπτρες, κάννες ακόμα... και μπρελόκ! Σίγουρα σε αυτό τον τομέα το Blacklight τα πηγαίνει περίφημα ειδικά αν αναλογιστούμε πως πρόκειται περί budget τίτλου.

Pro Evolution Soccer 2011

Πέμπτη, 15 Ιουλίου 2010

Μιλώντας με τον Shingo «Seabass» Takatsuka τον περασμένο Αύγουστο στην gamescom στην Κολωνία, όταν τον πληροφόρησα πως το παιχνίδι του ήταν απίστευτα δημοφιλές στην χώρα μας, μου είπε –ή ο διερμηνέας του, τέλος πάντων- πως το γνώριζε ήδη και μάλιστα είχαν σκοπό στην Konami να ανταμείψουν την αγάπη που δείχνουμε στο παιχνίδι την επόμενη χρόνια. Για να είμαι ειλικρινής, δεν μπορώ να πω πως τον πίστεψα και θεώρησα την απόκριση του αυτή ως μια απλή, δημοσιοσχετίστικη απάντηση. Ήδη βέβαια γνώριζα ότι η έκδοση του 2010 θα περιλάμβανε μενού στη γλώσσα μας και οι ελληνικές ομάδες θα αυξάνονταν στις 4, όμως πίστευα ότι δεν μπορούσε/ήθελε/σκόπευε να μας προσφέρει κάτι παραπάνω.
Από ό,τι φαίνεται όμως λογάριαζα χωρίς τον ξενοδόχο Τσακατσούκα, αφού οι εκπλήξεις για τον αγαπημένο ποδοσφαιρικό εξομοιωτή δεν σταμάτησαν πέρσι, μιας και κατά έναν περίεργο λόγο, οι Ιάπωνες μας έχουν πάρει στα σοβαρά (ίσως επειδή πρόκειται για μια από τις ελάχιστες αγορές που δεν το έχει ξεπεράσει σε δημοτικότητα το FIFA). Φέτος λοιπόν, όχι μόνο η παρουσίαση του παιχνιδιού μεταφέρθηκε στο –σαφώς πιο χλιδάτο- χώρο του γνωστού ξενοδοχείου Intercontinental, αλλά διευρύνθηκε, έστω και αν το βασικό κομμάτι συρρικνώθηκε όπως θα διαβάσετε στη συνέχεια, αλλά αυτό συνέβη για άλλους -πρακτικούς- λόγους. Πριν το hands-on είχαμε μια παρουσίαση των νέων στοιχείων του PES 2011.Αρχικά, το λόγο πήρε ο Βαγγέλης Γεωργόπουλος της Zegetron, της εταιρείας που διανέμει το PES στην Ελλάδα και οργάνωσε την παρουσίαση αυτή, ο οποίος μας έδειξε με τη βοήθεια βίντεο πολλές από τις καινοτομίες του PES 2011 σε σχέση με την περσινή έκδοση. Αυτές αφορούσαν το σύστημα των πασών που έγιναν πιο ελεύθερες, το ρυθμό του παιχνιδιού που έχει πέσει, την άμυνα ένας-εναντίον-ενός, καθώς και τις προσποιήσεις που και αυτές έχουν γίνει ευκολότερες, αλλά περισσότερες λεπτομέρειες για αυτά θα βρείτε στο hands-on που ακολουθεί στις επόμενες σελίδες.
Ακολούθησε στη συνέχεια η προβολή ενός βίντεο σχετικά με το Πανελλήνιο Πρωτάθλημα PES, με την υπόσχεση πως του χρόνου θα είναι ακόμα πιο μεγαλειώδες και καλύτερα οργανωμένο, αφού η συμμετοχή ήταν τεράστια και προβλέπεται να είναι ακόμα μεγαλύτερη.
«Πώς μας ενώνει και πώς μας δονεί, του… Σωτηρακόπουλου η φωνή!»
Αμέσως μετά, δόθηκε ο λόγος στους δυο επίτιμους καλεσμένους της εκδήλωσης, τους γνωστούς σπορκάστερ, Χρήστο Σωτηρακόπουλο και Γιώργο Θαναηλάκη, οι οποίοι ανέλαβαν το… θεόπνευστο έργο της ελληνικής περιγραφής μετά από κάτι λιγότερο από μια δεκαετία, αφού η τελευταία παρόμοια προσπάθεια είχε γίνει στο FIFA 2002 με τον –νυν Ευρωβουλευτή(!)- Μανώλη Μαυρομμάτη. Θα μπορούσαμε μάλιστα να πούμε πως η ιστορία ξαναγράφεται, αφού οι δυο τους είχαν αποτελέσει το δίδυμο τον σχολιαστών και στα FIFA 2000-2001 (ο Σωτηρακόπουλος στην περιγραφή και ο Θαναηλάκης στο σχόλιο), οπότε δεν μπορούμε να τους θεωρήσουμε πρωτάρηδες.

LEGO Harry Potter: Years 1-4 για PSP

Τετάρτη, 14 Ιουλίου 2010

Ξηγούμαι διά να μην παρεξηγούμαι: όπως έκανε και ο συνοδοιπόρος, συνάδελφος, συνάνθρωπος και συναγωνιστής Νότης στο review του, έτσι κι εγώ δηλώνω μέγας φίλος του Harry Klady Potter και μάλιστα πριν ο μικρός μάγος γίνει τρέντυ με τις ταινίες, τα videogames και την Emma Watson. Ακόμα θυμάμαι εκείνες τις μέρες που έπαιρνα μαζί μου στο σχολείο τα βιβλία για να τα διαβάσω εν ώρα μαθήματος (την ώρα που οι δύο κολλητοί μου έπαιζαν Pong στα κινητά τους μέσω υπερύθρων) γιατί πολύ απλά δεν μπορούσα να περιμένω να γυρίσω σπίτι!
Όπως και να ‘χει, με δεδομένη τη συμπάθειά μου τόσο προς τα Harry Potter όσο και προς τα LEGO (μπορεί να μην έχω παίξει όοοολα τα LEGOπαίχνιδα όπως ο Νότης, αλλά ακόμα έχω τις κούτες με τα τουβλάκια μου σε κάποια ντουλάπα του δωματίου μου), όλο και κάποια έκδοση του LEGO Harry Potter: Years 1-4 θα ‘πεφτε στα χέρια μου, όπερ και εγένετο! Το PSP πήρε φωτιά κι εγώ για κάμποσα βράδια έκανα τη διαδρομή Νιουκάστλ – Άλνικ*, Κολιάτσου – Παγκράτι! Χμχμμμ... Τι είπαμε ότι είναι αυτό που βρίσκεται στο τραπέζι; Σκάκι ή ντάμα; :SHarry είσαι τούβλο!
Το πρώτο πράγμα που μου έκανε εντύπωση στην έκδοση του LEGO Harry Potter: Years 1-4 για το PSP ήταν τα «πεντακάθαρα» και αρκετά λεπτομερή γραφικά αφού η ποιότητά τους ήταν σε επίπεδα που δεν περίμενα. Βέβαια, οι χαρακτήρες δεν είναι και τίποτα το πολύπλοκο αφού αποτελούνται από… τρία κομμάτια (πόδια, σώμα, κεφάλι –lol) αλλά τα περιβάλλοντα είναι όλα ένα κι ένα, ανταποκρινόμενα πλήρως στα όσα μας σέρβιραν οι ταινίες και φυσικά υπακούοντας πλήρως στην αισθητική των LEGO. Η προβολή είναι κάτι ανάμεσα σε ισομετρική και bird's eye, ωστόσο δεν σας δημιουργήσει κανένα πρόβλημα αφού τα πάντα φαίνονται ανετότατα -και όταν οι τοίχοι μπλοκάρουν κάτι, γίνονται διαφανείς. Οι δε cut-scenes είναι, πάντα στα πλαίσια των LEGO games, ξεκαρδιστικές αν και σχετικά σύντομες. Αυτό το τελευταίο, είναι και η «ευχή και κατάρα» του τίτλου: έχοντας να διηγηθεί τέσσερα βιβλία/ταινίες, το παιχνίδι περνά από το ένα γεγονός στο άλλο εν τάχει, κάτι που σημαίνει πως αν δεν είστε εξοικειωμένοι με τα βιβλία και/ή τις ταινίες, μην περιμένετε να βγάλετε άκρη. Βέβαια σε τέτοια περίπτωση δεν βλέπω τον λόγο να προτιμήσετε καν το παιχνίδι…
Ο Harry έχει μόλις πάρει το ραβδί του απ' του Ollivander και είναι έτοιμος να σπείρει την καταστροφή!Κατά τη διάρκεια των περιπετειών σας λοιπόν, θα επισκεφτείτε όλες τις κλασσικές τοποθεσίες των πρώτων τεσσάρων Harry Potter, από το σπίτι των Dursley και το Hogwarts, μέχρι το King’s Cross και το Απαγορευμένο Δάσος ενώ θα αναλάβετε και τον έλεγχο αρκετών χαρακτήρων μεταξύ των οποίων εναλλάσσεστε με τα L και R πλήκτρα του PSP –στην οθόνη σας θα φαίνεται μόνο ο χαρακτήρας που ελέγχετε ανά πάσα στιγμή. Η αλλαγή μεταξύ αυτών είναι αρκετά σημαντική αφού ο καθένας τους υπερέχει και σε διαφορετικό τομέα: ο Χάγκριντ για παράδειγμα είναι πιο δυνατός και άρα μπορεί να γυρνά μοχλούς ενώ η Ερμιόνη που είναι και ο φύτουκλας της υπόθεσης έχει μια έφεση στα ξόρκια. Προχωρώντας στο παιχνίδι, θα εμπλουτίζετε το ρεπερτόριό σας με νέες κινήσεις και ξόρκια (μη φανταστείτε τίποτα το τρομερό πάντως αφού στην ουσία ένα-δυο πλήκτρα θα πατάτε, με εξαίρεση ορισμένα –τύποις- mini-games στα οποία θα χρειαστεί να εκτελέσετε απλοϊκούς συνδυασμούς) τα οποία θα εκτελείτε με τα τέσσερα PS πλήκτρα –η κίνηση γίνεται είτε με το D-pad, είτε με τον αναλογικό μοχλό, αν κι εμένα προσωπικά με βόλεψε ο δεύτερος.

DeathSpank για hot PS3, X360

Τρίτη, 13 Ιουλίου 2010

Δεν ξέρω αν φταίει η αναμονή για το Diablo III και το κενό που πρέπει να καλυφθεί στις καρδιές των εκατομμυρίων φανατικών του είδους, αλλά αυτοί οι hack n’ slash κλώνοι του δίνουν και παίρνουν τον τελευταίο καιρό. Συγγνώμη κιόλας, αλλά όταν φτάνει στο σημείο μέχρι και ο Ron Gilbert, ο «μπαμπάς» του Monkey Island και μια από τις σημαντικότερες μορφές στον κόσμο των adventures να φτιάχνει έναν Διαβολό-κλωνο, ε κάτι δεν πάει καλά.
Καταρχάς, σε όλους αυτούς που το είχαν χαρακτηρίσει ως ένα κράμα «Monkey Island - Diablo», λυπάμαι που θα τους στεναχωρήσω, αλλά και… walkthrough να έβαζα δεν θα έβρισκα άλλες ομοιότητες πέρα από την παρουσία του Ron Gilbert. Εντάξει, είχε και λιγάκι χιούμορ –πράγμα απρόσμενο για παιχνίδι τους είδους- αλλά μόνο ως ιεροσυλία θα εκλάμβανα οποιαδήποτε σύγκριση με τις ξεκαρδιστικές ατάκες του παλιόφιλου του Guybrush. Για να κάνω και το δικηγόρο του διαβόλου πάντως, οφείλω να παραδεχτώ πως σατιρίζει με έξυπνο τρόπο τα κλισέ των ιστοριών παρόμοιων παιχνιδιών, ενώ υπάρχουν και στιγμές που θα γελάσετε με εκλάμψεις αναρχοκάφρικου χιούμορ Π.χ. σε κάποιο quest θα πρέπει να χτυπάτε δαίμονες με ένα ειδικό σφυράκι πριν τους σκοτώσετε ώστε να μαζέψετε τις… κουραδίτσες τους(!), για να μην αναφερθώ στα όπλα που κουβαλά ο πρωταγωνιστής μας, o DeathSpank. Απλώς είπαμε, περίμενα περισσότερα από τον μαστρο-Ron…
"Πάααλι κοτόπουλο σήμερα; Ούτε στο στρατό τέτοιο πράγμα, πια..."Από την άλλη, δεν μπορώ παρά να επιβεβαιώσω πως υποστηρίζει και με το παραπάνω το δεύτερο τίτλο που του έχει δοθεί. Όσο και αν σας φαίνεται περίεργο –ή ακόμα και προσβλητικό για τα fanboys της Blizzard- δεν έχει πολλά να ζηλέψει από κάποιο κλασικό hack n’ slash. Γιατί δηλαδή, επειδή είναι χρωματιστό και καρτουνίστικο; (α ναι, ξέχασα, αυτά θα τα έχει και το Diablo III…) Ορδές ολοένα και πιο ισχυρών εχθρών έρχονται κατά πάνω σας, τις κατατροπώνετε, ανεβαίνετε levels, κερδίζετε καινούρια όπλα και πανοπλίες που είναι λίγο δυνατότερα από τα προηγούμενα, πού και πού κανένα boss fight, ολοκληρώνετε τα –συνήθως ασήμαντα- quests που σας βάζουν οι NPCs και επιστροφή στο βήμα #1 για πλήρη επανάληψη του βρόχου. Απλό, αλλά εθιστικό, όπως όλα τα hack n’ slash. Τίποτα λιγότερο και τίποτα περισσότερο. Ακόμα και το γεγονός ότι τον Χαρηκλάδη που καθόταν δίπλα τον πήρε ο ύπνος συναινεί σε αυτό (μου είπε ότι ακριβώς το ίδιο του είχε συμβεί και μια φορά που προσπάθησε να παίξει Diablo).

Τα πρώτα hot tips στο DJ Hero 2

Δευτέρα, 12 Ιουλίου 2010

Προσωπικά βρήκα το DJ Hero τον πιο συναρπαστικό από τους Hero τίτλους που έχει κυκλοφορήσει τα τελευταία χρόνια η Activision, οπότε αντιλαμβάνεστε το πώς ένιωσα όταν πληροφορήθηκα για τα σχέδια της εταιρείας να λανσάρει και sequel. Η πρώτη επαφή έγινε στο Pre-E3 event της Activision στο Λονδίνο πριν λίγες εβδομάδες ενώ η όλη –πρώτη- εμπειρία ολοκληρώθηκε κατά τη διάρκεια της E3 όπου έλαβε χώρα το… encore.
Σε γενικές γραμμές, το DJ Hero ήταν αρκετά πλήρες: συνοδευόταν από ένα αξιόλογο περιφερειακό, περιελάμβανε μία αρκετά δυνατή track list (που έγινε ακόμα πιο πλήρης με το DLC που κυκλοφόρησε στην πορεία) και έδινε την εντύπωση ενός τίτλου που σε πρώτη φάση δεν είχε λόγο να αποκτήσει sequel. Παρ’ όλα αυτά, στη FreeStyle Games διόρθωσαν αρκετά πράγματα, προσέθεσαν ορισμένα νέα στοιχεία και μας αποκαλύπτουν το DJ Hero 2! Το DJ Hero 2 δίνει βάρος στα social στοιχεία. Τα versus και co-op modes έχουν την τιμητική τους.DJ, spin that shit
Στο DJ Hero 2, που λέτε, έχει δοθεί μεγαλύτερη βαρύτητα στο social κομμάτι και για τον λόγο αυτό προστέθηκαν έξτρα versus και co-op multiplayer modes. Μου έκανε εντύπωση αυτό όπου οι παίκτες συναγωνίζονται σε ένα κομμάτι, με τους στίχους (και κατ’ επέκταση τις κινήσεις) απλά να επαναλαμβάνονται –ώστε να περνούν και για τους δυο τους. Η υποστήριξη κιθάρας δεν υπάρχει πλέον αφού κάτι τέτοιο δεν κρίθηκε απαραίτητο από τους συντελεστές του τίτλου. «Στο πρώτο παιχνίδι θεωρήσαμε πως η κιθάρα θα βοηθούσε στον εγκλιματισμό όσων προέρχονταν από τα Guitar Hero. Τελικά κάτι τέτοιο δεν συνέβη και έτσι θεωρήσαμε σκόπιμο να αφαιρέσουμε αυτό το στοιχείο», ανέφερε χαρακτηριστικά ο Chris Lee, επικεφαλής της FreeStyle Games ο οποίος και μας παρουσίασε το παιχνίδι. Τη θέση της κιθάρας πάντως έχουν πάρει τα φωνητικά αφού πλέον υπάρχει δυνατότητα ο DJ να συνοδεύεται από την αιθέρια φωνή που «ντύνει» κάθε κομμάτι –όπως κάνει ο Armin σε πολλά live του ένα πράγμα.
Τα φωνητικά (κοιτάξτε στο μέσον της εικόνας και προς τα πάνω) αποτελούν τη νέα, μεγάλη προσθήκη στο gameplay στου DJ Hero 2. Πιο χρήσιμα απ' την κίθαρα; Θα δείξει...Σε ό,τι αφορά τώρα τυχόν διαφορές στο gameplay συγκριτικά με το πρώτο παιχνίδι της σειράς, δεν υπάρχουν και πάρα πολλά για να αναφέρει κανείς. Η κονσόλα παραμένει η ίδια και ουσιαστικά το μόνο που έχει αλλάξει (πέραν της προσθήκης των νέων modes) είναι η μεγαλύτερη ελευθερία κινήσεων που παρέχεται στον παίκτη αφού πλέον υπάρχουν σημεία που μπορεί να «σκρατσάρει» κατά βούληση, το λεγόμενο freestyling, ενώ θα ευχαριστηθεί άπειρο cross-fading και εναλλαγή μεταξύ των κομματιών που παίζουν. Έξυπνη μου φάνηκε και η λειτουργία του banking (της αποθήκευσης των πόντων δηλαδή) σε τρία χρονικά σημεία κατά τη διάρκεια ενός κομματιού στο multiplayer, στοιχείο που αν μη τι άλλο ωθεί τους παίκτες προς την υιοθέτηση μιας κάποιας στρατηγικής. Παρότι δεν είχα τη δυνατότητα να παίξω τη single player campaign, αυτή θα ασχολείται –κλασσικά πράγματα- με την πορεία ενός DJ από την αφάνεια στην καταξίωση καθώς εκείνος θα ξεκινά την καριέρα του απ’ τα αλώνια βάζοντας πλώρη για τα σαλόνια (Club Studio 22 και βάλε).

FIFA 11 Creation Center για παιχτούρες..

Κυριακή, 11 Ιουλίου 2010

Η EA SPORTS αποκάλυψε ένα νέο χαρακτηριστικό που ονομάζεται Creation Centre το οποίο θα παρέχει στους παίκτες τα εργαλεία να προσαρμόζουν και να δημιουργούν περιεχόμενο στο FIFA 11 για Xbox 360 και PlayStation3 με νέους τρόπους. Σχεδιάστε το δικό σας ποδοσφαιριστή και δημιουργήστε την ομάδα των ονείρων σας χρησιμοποιώντας μια web-based λειτουργία.
Δημιουργήστε ένα παίκτη επιλέγοντας την εμφάνιση και τα χαρακτηριστικά του και στη συνέχεια φτιάξτε μια δική σας ομάδα με τα διακριτικά της εμφάνισης, ολοκληρώνοντας με το γήπεδο όπου επιθυμείτε να παίξει.
Οι παίκτες θα είναι σε θέση να μοιράσουν τους ποδοσφαιριστές και τις ομάδες που έχουν δημιουργήσει με τους φίλους τους και έπειτα να τις κατεβάσουν στην κονσόλα τους για να παίξουν online, σε τουρνουά και σε Kick-Off αγώνες στο FIFA 11. Επιπλέον, οι παίκτες μπορούν να επιλέξουν τα χαρακτηριστικά του ποδοσφαιριστή και να διαχειρίζονται τις ομάδες που δημιούργησαν απευθείας από το δίκτυο. Το Creation Centre θα ξεκινήσει όταν το FIFA 11 θα είναι διαθέσιμο στα καταστήματα, την 1η Οκτωβρίου στην Ευρώπη.
Επίσης, άλλο ένα νέο χαρακτηριστικό στο FIFA 11 θα είναι το Custom Audio, το οποίο επιτρέπει στους παίκτες να βάλουν ύμνους για κάθε ομάδα και πρωτάθλημα στο παιχνίδι. Οι παίκτες μπορούν να δημιουργήσουν τους δικούς τους ύμνους για τις ομάδες και να τους παίζουν στην έναρξη, στα ημίχρονα ή μετά από goals. Με το Custom Audio οι παίκτες μπορούν να ακούν το όνομα τους να ηχεί μέσα στα γήπεδα ακόμα και να παίξουν μουσική από το δικό τους σκληρό δίσκο μέσα στο παιχνίδι.
Το FIFA 11 θα είναι διαθέσιμο στα καταστήματα για PlayStation3, Xbox 360, PC, Wii, PlayStation2, Nintendo DS, PSP και για κινητά την 1η Οκτωβρίου. Το παιχνίδι είναι μια δημιουργία του EA SPORTS brand από την EA Canada (Burnaby, B.C.).

Κλέφτες κι Αστυνόμοι Online

Η ιδέα ενός Massive Multiplayer Online παιχνιδιού δράσης σαφώς και μπορεί να ιντριγκάρει το μυαλό κάθε gamer. Πόσο μάλλον όταν έχουμε δύο τινά. Απ’ τη μία, το All Points Bulletin είναι η επαναφορά –ως brand- ενός παλιού racing game καταδίωξης της Domark, το οποίο είχε πρωτοκυκλοφορήσει το 1989. Απ’ την άλλη, επικεφαλής του φετινού τίτλου είναι ο David Jones. Αν δεν σας λέει κάτι το όνομα, πρόκειται για τον δημιουργό το Grand Theft Auto. Τυχαίο; Δε νομίζω!
Ο David Jones μπορεί να έχει πολλές πρωτότυπες ιδέες στο κεφάλι του, αλλά σίγουρα οι προγραμματιστές με τους οποίους δούλευε κάποτε στο GTA είναι τελείως διαφορετικοί από αυτούς με τους οποίους συνεργάζεται σήμερα. Η Realtime Worlds είναι γνωστή για το Crackdown, ένα παιχνίδι δράσης που κυκλοφόρησε το 2007 για Xbox 360. Η εταιρεία γνώριζε εξ αρχής ότι δεν θα αναλάμβανε το sequel του, άρα αποφάσισε να βγάλει το ψωμάκι της…διαφορετικά, με το APB. Για να δούμε κατά πόσο καταφέρνει να ικανοποιήσει σε αυτό το ντεμπούτο της στα PC.
Ο κόσμος
Βρισκόμαστε στη σημερινή εποχή, σε μία εικονική πόλη με την ονομασία San Paro (η οποία by the way δεν έχει καμία σχέση με την δική μας Πάρο). Δύο φυλές μάχονται για το ποια θα επικρατήσει. Πρόκειται για τους “Criminals” και τους “Enforcers”. Οι πρώτοι είναι εγκληματίες του υποκόσμου και οι δεύτεροι είναι κάτι σαν αστυνόμευση. Προσπαθούν δηλαδή να επιβάλουν την τάξη, με τον βίαιο τρόπο. Εσείς καλείστε να επιλέξετε μία από τις δύο φυλές και να λάβετε μέρος σε online μάχες με άλλους παίκτες. Κοινώς…PvP μέχρι τελικής πτώσης.
Χειρισμός και προπόνηση
Αρχικά θα πρέπει να δημιουργήσετε τον χαρακτήρα σας, κάτι που ισχύει άλλωστε στα περισσότερα MMO. Επιλέγετε ανάμεσα σε μια ευρεία γκάμα από χρώμα δέρματος, χαρακτηριστικά προσώπου, μαλλιά, σωματότυπο και πάει λέγοντας, ενώ αν βαριέστε την όλη διαδικασία, δοκιμάζετε μερικές προτάσεις τυχαίων συνδυασμών μέχρι να βρείτε αυτή που σας ταιριάζει. Μετά δίνετε το όνομα στον χαρακτήρα σας και ξεκινάτε. Τέλος, το loading screen διαρκεί κάτι λιγότερο από λεπτό, αλλά το θετικό είναι ότι από την στιγμή που θα συνδεθείτε στον server για να παίξετε, θα απαλλαχθείτε μια και καλή από το περιττό loading.
Τα πρώτα σας βήματα γίνονται προαιρετικά με τη μορφή των Training Missions. Αν θέλετε δηλαδή ξεκινάτε μιλώντας με τον NPC και κάνοντας τις αποστολές που θα σας ζητήσει. Σε αυτό το στάδιο δεν μπορείτε να εμπλακείτε με άλλους παίκτες. Όλοι είναι ορατοί μπροστά σας, αλλά αυτό που ξέρετε είναι ότι βρίσκεστε σε μία πόλη αρχικών αποστολών, με καμία δυνατότητα αλληλεπίδρασης. Ξεκινάτε όμως να συλλέγετε κανονικά χρήματα από τις αποστολές σας, οι οποίες διαφέρουν ανάλογα με τη φυλή σας. Γενικά περιλαμβάνουν κλοπές αυτοκινήτων, διαρρήξεις, απενεργοποίηση ή ενεργοποίηση βόμβας (ανάλογα με τον χαρακτήρα σας), graffiti κ.ο.κ. Τα χρήματα που κερδίζετε τα επενδύετε στην αγορά νέων όπλων, σφαιρών, οχημάτων, αξεσουάρ, ρουχισμού και πάει λέγοντας. Όσο για την συμπεριφορά σας στους δρόμους, όταν σκοτώνετε πεζούς ή ρίχνετε πινακίδες, τότε πέφτει το rating σας όταν είστε Enforcer και ανεβαίνει όταν είστε Criminal. Για να μην γίνουν όμως τα πράγματα εύκολα, όταν είστε Criminal θα πρέπει να κάνετε συχνά τέτοια μικρά εγκλήματα, διαφορετικά το rating σας θα πέφτει διαρκώς.
Η μετάβαση από το ένα σημείο στον άλλο είναι εύκολη, δεδομένου του ότι το μέγεθος κάθε πόλης είναι μικρό. Το πρώτο πρόβλημα όμως που θα αντιμετωπίσετε έχει να κάνει με την χρήση του χάρτη. Πατώντας το “M” ο χάρτης καλύπτει όλη την οθόνη κι ο χαρακτήρας σας φαίνεται μόνο στο background. Εκτός αυτού δεν μπορείτε να τον μετακινήσετε πλήρως. Αντί να μπαίνετε σε τέτοιες διαδικασίες, ένα Minimap σε μια γωνία της οθόνης δεν θα κόστιζε. Αντίθετα, θα σας έλυνε τα χέρια. Ένα ακόμη αρνητικό είναι η έλλειψη σαφών ενδείξεων. Ναι μεν οι NPC φαίνονται αλλά ο περισσότερος κόσμος που παίζει περιφέρεται άσκοπα καθώς δεν γνωρίζει τι θα πρέπει ακριβώς να επιλέξει στο μενού για να δεχθεί μια αποστολή.
Οι πρώτες αποστολές απλά σας δίνουν εντολή να πάτε σε κάποιο σημείο και να αλληλεπιδράσετε με το αντικείμενο πατώντας το “F”. Θα κληθείτε να μεταφέρετε αντικείμενα από το ένα μέρος στο άλλο, να διαρρήξετε πόρτες, να ψεκάσετε έναν τοίχο με graffiti κτλ. Κάθε αποστολή έχει κι ένα όριο χρόνου μέχρι να ολοκληρωθεί, οπότε αν το ξεπεράσετε τότε αποτυγχάνετε και δεν κερδίζετε κάποιο έπαθλο. Αρχικός σας στόχος είναι να ολοκληρώσετε όλες τις βασικές αποστολές για να προχωρήσετε στις κύριες πόλεις. Κατά τη μετάβαση αυτή επιλέγετε ανάμεσα σε τρεις μεγαλουπόλεις, την Κοινωνική, την Business style και την Παραθαλάσσια και καλείστε να βιώσετε από την αρχή το 100% του παιχνιδιού αντιμετωπίσετε τους άλλους παίκτες που βρίσκονται ήδη συνδεδεμένοι.

Xbox 360 S για πολύ τυχερούς...

Παρασκευή, 9 Ιουλίου 2010

Δεν ξέρω πότε ένιωσα περισσότερο εκνευρισμένος που τελικά μας εκπροσώπησε ο Παναγιώτηςστην Ε3 και όχι εγώ (καλά, όχι ότι είχε αμφισβητηθεί ποτέ το ποιος θα πάει, αλλά κουβέντα να γίνεται). Ήταν όταν ανέβαζε τις φωτογραφίες από τις βόλτες με την κάμπριο Mustang λες και ήταν πρωταγωνιστής σε κάποιο road movie των ‘90s; Όταν μας εξιστορούσε μέσω του blog του τις εμπειρίες του από την Disneyland και τα τεραστίων διαστάσεων burgers που καταβρόχθιζε; Όταν μου έλεγε δίχως ντροπή πως θα ψάξει να βρει εισιτήρια για να δει τους τελευταίους Τελικούς του ΝΒΑ στο Staples Center που βρισκόταν ακριβώς απέναντί του (ευτυχώς δεν κατόρθωσε να πάει, αλλιώς το byteme θα αριθμούσε ένα συντάκτη λιγότερο, είτε από δολοφονία είτε από αυτοκτονία…); Όταν τελικά πήγε στην Ε3, τη Μέκκα για κάθε δημοσιογράφο του χώρου μας; Όταν πήρε συνέντευξη από τον τιτανότεράστιο Michael Pachter (μόνο και μόνο ως καλτ φιγούρα, αφού τις προβλέψεις του τις θεωρώ πιο αβάσιμες και από της Λίτσας Πατέρα);
Και όμως, η στιγμή που πραγματικά η ζήλια βάρεσε κόκκινο, σχηματίζοντας ένα Red Ring of Death στο κούτελό μου, ήταν όταν παρακολουθώντας την παρουσίαση της Microsoft σε streaming ξαπλωμένος στο κρεβατάκι μου, ακούω τον Don Mattrick να λέει πως όσοι βρίσκονταν στην αίθουσα θα λάμβαναν ως δώρο από ένα ολοκαίνουριο Xbox 360! Άτιμε Κηπουρόπετρε! Ο Κηπουρόπετρος πανηγυρίζει όταν μαθαίνει ότι η κυρα-Microsoft θα του χαρίσει(;) το λεπτεπίλεπτο νέο Xbox 360...«Αλλά τι να κάνουμε», σκέφτηκα, «έναν Πετράκη τον έχουμε. Ας το χαρεί αυτός το ανανεωμένο Xbox, μήπως και του απαλύνει τον μαρτύριο του πονόδοντου. Ελπίζω μόνο να έστειλε τη σωστή διεύθυνση μην το στείλουν αλλού»

Medal of Honor Multiplayer Beta

Πέμπτη, 8 Ιουλίου 2010

Πριν ξεκινήσω να γράφω θα ήθελα να σας αποκαλύψω πως θα μπορούσα να έχω γράψει τις απόψεις μου για την multiplayer beta του νέου Medal of Honor τουλάχιστον εδώ και μία βδομάδα. Σε αντίθεση όμως με όσα λένε οι «κακές γλώσσες», αυτή η καθυστέρηση δεν οφείλεται τόσο στην δική μου τεμπελιά και αδιαφορία όσο στα απαράδεκτα bugs που μάστιζαν την αρχική μορφή της beta για το PS3. Το lag πολλές φορές ήταν κυριολεκτικά ανυπόφορο, μετά από κάθε θάνατό μoυ υπήρχε μία μικρή παύση του παιχνιδιού ενώ το αποκορύφωμα ήταν τα παγώματα της κονσόλας μου σε εντελώς ανύποπτες στιγμές. Όπως καταλαβαίνετε αν και θα μπορούσα να γράψω το άρθρο, η τελική εμπειρία που είχα αποκομίσει τουλάχιστον στις αρχές μόνο θετική δεν ήταν. Γι' αυτό και αποφάσισα να περιμένω μερικές μέρες μπας και φιλοτιμηθεί κανένας εκεί στην ΕΑ ή στην DICE και φτιάξει κάποιο patch που να διόρθωνε την κατάσταση. Όπερ και εγένετο. Το patch το οποίο φτάνει σχεδόν τα 300mb σε μέγεθος ευτυχώς εξάλειψε το ανυπόφορο lag αλλά και τα παγώματα του PS3, αν και αυτή η ανεξήγητη παύση την ώρα που ετοιμαζόμαστε να τα «τινάξουμε» ακόμα υπάρχει και πιστέψτε με είναι τρομερά εκνευριστική.
Δυστυχώς οι ζημιές σε κάθε χάρτη έρχονται έτοιμες από το «εργοστάσιο». Ακόμα και με πυρηνική τα κτίρια παραμένουν άθικτα.Return to Call of... Honor;... μπερδεύτηκα!
Όπως μάλλον ήδη γνωρίζετε, μετά το Call of Duty, και το Metal of Honor αποφάσισε να κάνει μία επιστροφή... στο μέλλον, τοποθετώντας την δράση του στην εισβολή των Αμερικανών στο Αφγανιστάν μέσα στο 2001. Φαίνεται πως η επιτυχία των δύο Modern Warfare έπεισαν την ΕΑ να αφήσει επιτέλους τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο για κάτι πιο σύγχρονο αν και εγώ προσωπικά θα προτιμούσα κάτι πιο φανταστικό και με μεγαλύτερη δόση υπερβολής. Κάτι σαν αυτό που συνέβη στο Modern Warfare 2, δηλαδή, αντί για μία «ρεαλιστική» αποτύπωση πρόσφατων επιχειρήσεων των ΗΠΑ στην Ανατολή. Όμως το θέμα μας εδώ δεν είναι το single player και οι επιλογές της ΕΑ σε αυτό, αλλά το multiplayer κομμάτι του τίτλου, το οποίο αξίζει να αναφέρουμε πως αναπτύσσεται ξεχωριστά, από το στούντιο που μας έδωσε το Bad Company 2, την DICE.
Αν και υπάρχει παραμετροποίηση του εξοπλισμού μας, στην beta οι επιλογές ήταν αρκετά περιορισμένες. Ελπίζουμε αυτό να αλλάξει στην κανονική έκδοση.Αν θα έπρεπε να τοποθετήσω την multiplayer εμπειρία του Medal of Honor μαζί με τις ήδη υπάρχουσες επιλογές της αγοράς, μάλλον θα το έβαζα κάπου μεταξύ του Modern Warfare 2 και του Bad Company 2. Για αρχή, οι περιοχές ανεξαρτήτως game mode είναι αρκετά πιο μικρές από τις αντίστοιχες του δεύτερου, ενώ η τεχνολογία Destruction 2.0 που μας επέτρεπε να ισοπεδώσουμε σχεδόν τα πάντα λάμπει δια της απουσίας της. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα αρκετά πιο καλοσχεδιασμένα γραφικά αν και πλέον οι χάρτες είναι υπερβολικά στατικοί, κάτι που πιθανόν να μην αρέσει στους παίκτες του BC2 που σκέφτονται να κάνουν την μετάβαση. Τα οχήματα ευτυχώς υπάρχουν και εδώ, αν και η απουσία της Destruction 2.0 στερεί πολλά από την χρήση τους. Όπως και να το κάνουμε μετά το BC2 περιμένω όταν πυροβολώ έναν τοίχο με ένα τανκ να τον ισοπεδώνω, και όχι να μένει ανέπαφος, ειδικά όταν μιλάμε για παιχνίδι του ίδιου στούντιο. Δια της απουσίας τους λάμπουν και οι διάφορες κλάσεις που υπήρχαν στον προηγούμενο τίτλο της DICE, τουλάχιστον με την έννοια που τις είχαμε γνωρίσει. Πλέον υπάρχουν μόνο τρεις διαφορετικές των οποίων οι διαφορές περιορίζονται μόνο στον οπλισμό που έχουν στην κατοχή τους. Όπως και με το Modern Warfare 2 και το Bad Company 2, όσο ανεβαίνουμε επίπεδα αποκτούμε νέα όπλα και αξεσουάρ όπως διόπτρες, επιπλέον πυρομαχικά και διαφορετικές κάννες, όμως σε αντίθεση με τους προαναφερθέντες τίτλους, δεν υπάρχουν perks που προσφέρουν διάφορες ικανότητες στους παίκτες. Αυτό κάνει το Medal of Honor αρκετά πιο «άδειο» από τους ανταγωνιστές του με τις διαθέσιμες επιλογές τουλάχιστον στην beta να είναι πολύ περιορισμένες.

Η επιστροφή του Kid Icarus

Τετάρτη, 7 Ιουλίου 2010

Πριν από έντεκα περίπου χρόνια, ως… παλαίμαχος έφηβος μπασκετμπολίστας, υπέγραψα την πρώτη μου μεταγραφή σε αντρική ομάδα. Η ομάδα λεγόταν Ίκαρος και έχοντας περάσει συνολικά από δέκα-παρά-έναν συλλόγους, μπορώ να πω με βεβαιότητα πως ήταν με διαφορά ο πιο ανοργάνωτος και «της γειτονιάς» σύλλογος που αγωνίστηκα. Άλλωστε, ο βασικός λόγος που αποχώρησα τότε (αν και είναι από τις ελάχιστες φορές που έμεινα και δεύτερη χρονιά στην ίδια ομάδα) ήταν ότι δεν έδειχνε αρκετά φιλόδοξη και ήθελα να δοκιμάσω τις δυνάμεις μου σε ανώτερο επίπεδο. Εδώ που τα λέμε εξάλλου, επρόκειτο απλώς για μια συνοικιακή ομάδα με μόλις 8(!) χρόνια ιστορίας, αφού είχε ιδρυθεί το 1991! Σήμερα, τα πράγματα έχουν αλλάξει εντελώς και ο Ίκαρος ετοιμάζεται να κάνει το ντεμπούτο του στα σαλόνια της Α’1(!), ανταγωνιζόμενος ορισμένα από τα μεγαλύτερα κλαμπ της Ευρώπης!
Λίγα χρόνια πριν από την ίδρυση εκείνου του Ικάρου, το 1986, είχε γεννηθεί στην άλλη άκρη του πλανήτη ένας διαφορετικός Ίκαρος. Η πορεία εκεί ήταν σχεδόν αντίστροφη. Εκείνος γνώρισε με τη γέννησή του μια -κάποια- επιτυχία (σίγουρα όμως πολύ μικρότερη από ό,τι του άξιζε) και για περίπου δυο δεκαετίες έμεινε στην αφάνεια. Μέχρι που έκανε μια πρόσφατη guest star εμφάνιση και θυμήθηκαν όλοι την ύπαρξή του, ζητώντας του να επιστρέψει στα δρώμενα, κάτι που έγινε τελικά και μάλιστα με τον πιο εντυπωσιακό τρόπο, αφού είχε την τιμή να είναι αυτός που άνοιξε την αυλαία για την πιο «καυτή» πλατφόρμα που έχουμε δει τα τελευταία χρόνια…
Ένας φίλος ήρθε απόψε από τα παλιά...Η αλήθεια είναι πως το ταξίδι των δυο Ικάρων ήταν πολύ διαφορετικό. Ο μπασκετικός είχε μια συνεχή σταθερή εξέλιξη, ενώ ο ψηφιακός είχε χαθεί από προσώπου γης για πολλά-πολλά χρόνια. Ωστόσο, ο προορισμός μοιάζει παρόμοιος, αφού η επόμενη σεζόν θα τους βρει και τους δυο στο επίκεντρο του ενδιαφέροντος, ίσως για πρώτη φορά τόσο έντονα.
Ένα παιδί μετράει τα βέλη…
Βρισκόμαστε στα μέσα των ‘80s και η Nintendo δείχνει να πατά για τα καλά στην κορυφή, έχοντας παρουσιάσει τα τελευταία χρόνια τίτλους που… ίσως και να τους έχετε ακουστά: Donkey Kong, Super Mario Bros., The Legend of Zelda κ.λπ. Συνεχίζοντας την προσπάθεια ανακάλυψης/εισχώρησης σε νέα είδη, ο θρυλικός Gunpei Yokoi φτιάχνει το 1986 σε συνεργασία με τον Yoshio Sakamoto, το Metroid. Ο Yokoi όμως δεν σταμάτησε εκεί, αφού πριν καλά-καλά τελειώσει η δημιουργία του Metroid, ξεκινά με την περίφημη Nintendo R&D1 την ανάπτυξη ενός άλλου τίτλου για το Famicom/NES, ο οποίος θα διαθέτει αρκετά κοινά με τις περιπέτειες της Samus, κυρίως σε ό,τι έχει να κάνει με την απεικόνιση, τη δράση, τον χειρισμό κ.λπ. Ο designer που αναλαμβάνει να δώσει ζωή στο όραμα του Yokoi, είναι ο Satoru Okada, ο οποίος μετέπειτα θα έπαιζε σημαντικότατο ρόλο στη δημιουργία των περισσότερων φορητών μηχανημάτων της Nintendo. Τη μουσική, ανέλαβε να συνθέσει ο γνωστός και μη εξαιρετέος Hirokazu "Hip" Tanaka, ο κορυφαίος ίσως συνθέτης της Nintendo μετά τον Koji Kondo.

NBA Jam για ατέλειωτα τρίποντα...

Τρίτη, 6 Ιουλίου 2010

Το NBA Jam είναι ένα από ‘κείνα τα παιχνίδια που όσα χρόνια κι αν περάσουν θα έχουν ξεχωριστή θέση στην καρδιά μου, κυρίως γιατί θυμάμαι επί δημοτικού, τις ομηρικές μάχες που έδιναν κι έπαιρναν (τόσο με αυτό, όσο και με το NBA Jam T.E.) κάθε Παρασκευή και Σάββατο στο σπίτι ενός φίλου μπροστά απ' το Mega Drive του.
Ε, όπως και να το κάνουμε, αναμνήσεις είναι αυτές και δύσκολα ξεθωριάζουν. Όταν λοιπόν κατά τη διάρκεια της E3 βρέθηκα στο booth της EA περιμένοντας για την αποκλειστική παρουσίαση του Crysis 2, δεν μπόρεσα να αντισταθώ στον πειρασμό και έκατσα να παίξω ένα-δυο παιχνιδάκια στο NBA Jam. Φυσικά τα ένα-δυο παιχνιδάκια έγιναν χωρίς καν να το καταλάβω τέσσερα-πέντε και λίγο ήθελα να βρεθώ να εξηγώ στον Κλάδη πώς κατάφερα να χάσω τον Yerli!
Υπάρχουν στιγμές που η μπάλα... καίει. Εκεί ξεχωρίζουν τα παιδιά απ' τους άντρες, τα γατάκια απ' τις τίγρεις, τα burger απ' τα σουβλάκια...«Μα… είναι ο ίδιος»!
Πριν καν αρχίσω να παίζω το παιχνίδι, έπιασα απ’ τα μούτρα τον άνθρωπο της EA Sports που βρισκόταν εκεί για τις… συστάσεις και μέλος της ομάδας που ανέπτυσσε το παιχνίδι. Ο λόγος ήταν ο εκφωνητής, οι ατάκες και κυρίως η έλλειψη νεύρου του οποίου με βάση τα όσα είχα ακούσει στα trailers, με απογοήτευσαν πλήρως. Η απάντησή του με άφησε άναυδο αφού ο άνθρωπος μου είπε ότι πρόκειται για το ίδιο πρόσωπο που περιέγραφε τους αγώνες στο αρχικό NBA Jam! Δεν ξέρω τι έχει μεσολαβήσει από τότε αλλά χίλιες φορές να ‘χαν βάλει τον γιο του! Το κακό βέβαια είναι πως απ’ ότι έμαθα, το παιχνίδι είναι στα… τελειώματα, κάτι που σημαίνει ότι πολύ δύσκολα θα δούμε αλλαγές στον τομέα αυτόν.
Επειδή όμως αρκετά γκρίνιαξα, πάμε να δούμε πως ήταν το παιχνίδι. Με μια λέξη, διασκεδαστικότατο! Το πρώτο πράγμα που ενδιαφέρει συνήθως σε ένα τέτοιο remake (από το SNES και το Mega Drive, ασχέτως των άλλων formats, στο Wii, ε, όσο να ‘ναι δεν είναι και λίγο πράγμα) είναι ο χειρισμός, κάτι που στην EA Sports πρόσεξαν αρκετά. Ελέγχετε τους παίκτες σας με τα Nunchuk και Wiimote: η κίνηση γίνεται με τον αναλογικό μοχλό, το σουτ και το άλμα με ένα τίναγμα του Wiimote ενώ κλεψίματα, τούρμπα, σέα, μέα με τα λοιπά κουμπιά. Αυτό που μου ‘κανε εντύπωση ήταν πως έχοντας από δίπλα μου τον άνθρωπο της EA να μου λέει τι κάνει τι, μέσα σε μισό λεπτό είχα μια πλήρη εικόνα του gameplay του τίτλου, οπότε από τις πρώτες στιγμές του πρώτου μου αγώνα άρχισα να δίνω τα διαπιστευτήριά μου («Greece ρε, Spanoulis» κι έτσι). Άιντε ΕΑ, βγάλε το παιχνίδι με τα νέα ρόστερ, να 'χει μέσα «Σόφο» να γουστάρουμε -αν και φοβάμαι ότι ακόμα και στο NBA Jam, ο... «baby-Shaq» θα σκοντάφτει στις γραμμές!Δυο-δυο, στη μπανιέρα δυο-δυο
Η μεγάλη πλάκα ήταν βέβαια όταν παίξαμε δύο εναντίον δύο (εννοείται πως μπορεί να παίξει και ένας σε μία ομάδα με τον έλεγχο του δεύτερου μπασκετμπολίστα να περνά στην A.I. αν και ο παίκτης μπορεί να εναλλάσσεται μεταξύ των χαρακτήρων) όπου εκεί έγινε το σώσε. Οι αγώνες αποτελούνταν από τέσσερις τρίλεπτες περιόδους στις οποίες φυσικά γινόταν Ο πανικός! Τα καρφώματα και τα alley-oops έδιναν κι έπαιρναν, αν και για να πω την αλήθεια, ακόμα δεν έχω καταλάβει το πώς γίνονταν τα διάφορα τρικ όταν ο παίκτης βρισκόταν στον αέρα –απλά κουνούσα σαν τρελός το Wiimote προς πάσα κατεύθυνση και ο παίκτης μου έκανε τα δικά του! Αν και στους πρώτους δύο αγώνες μου δεν είχα ιδιαίτερη δυσκολία να αναδειχτώ σε MVP (η πενηντάρα ήταν δεδομένη), στον τρίτο εδέησα να βρω σοβαρούς αντιπάλους, οπότε είδα τις μισές και πλέον προσπάθειές μου για κάρφωμα να κόβονται εντυπωσιακά, κάτι που σήμαινε πως έπρεπε να αναπροσαρμόσω τη στρατηγική μου –δηλαδή να δίνω και πάσες.

Art of Murder: Cards of Destiny

Δευτέρα, 5 Ιουλίου 2010

Στο προηγούμενό μου review σάς παρουσίασα το δεύτερο μέρος της σειράς Chronicles of Mystery της πολωνικής City Interactive. Αυτή τη φορά θα δούμε το τρίτο μέρος της έτερης και εξίσου δημοφιλούς σειράς adventures της ίδιας εταιρείας. Αναφέρομαι φυσικά στο Art of Murder: Cards of Destiny. Τα δύο πρώτα επεισόδια της σειράς είναι τα FBI Confidential (07/08) και Hunt for the Puppeteer (02/09).
Σενάριο
Σε όλα τα επεισόδια της σειράς Art of Murder αναλαμβάνουμε το ρόλο της νεαρής και γοητευτικής (οποία πρωτοτυπία) πράκτορος του FBI, Nicole Bonnet. Η Nicole βρίσκεται ακόμη σε άδεια μετά από την περιπέτειά της στο Παρίσι (βλ. Hunt for the Puppeteer). Ενώ χαλαρώνει στο διαμέρισμά της, ένας υπάλληλος μεταφορικής τής παραδίδει ένα πακέτο με ορισμένα περίεργα αντικείμενα. Μέσα σε αυτά βρίσκεται ένα απόκομμα εφημερίδας όπου αναφέρεται το όνομά της, ενώ οι λέξεις «serial killer» είναι κυκλωμένες με μαρκαδόρο. Το κυνήγι ξεκίνησε…
Το διαμερισματάκι της Nicole στο Νιού Τζέρσεϊ. Η κρίση με τα ακίνητα μάλλον δεν συγκίνησε τους σχεδιαστές του παιχνιδιού... Φονιάδες των λαών Πολωνοί...Βρήκα το σενάριο της σειράς αρκετά έξυπνο, αλλά δεν θα μπορούσα να το χαρακτηρίσω και εξαιρετικό. Σίγουρα δεν υστερεί πουθενά, αλλά ούτε και ξεχωρίζει. Αν μου επιτρέπατε να κάνω μία κινηματογραφική αναλογία θα έλεγα ότι ίσως να είναι επιπέδου «Bone Collector», αλλά όχι επιπέδου «Seven». Σενάρια τύπου «θρίλερ» όπως αυτό του Art of Murder αποτελούν πολύ μεγάλη πρόκληση όσον αφορά στα adventures. Οι developers καλούνται να βρουν τη χρυσή τομή ώστε αφενός να μην «ξεθυμαίνει» η αφηγηματική ένταση του παιχνιδιού, αφετέρου να παρέχουν μία έστω στοιχειώδη πρόκληση στους παίκτες. Στην προκειμένη περίπτωση η προσπάθεια των developers κρίνεται αξιόλογη και αξιέπαινη, αλλά δεν μπορώ να πω ότι βρήκαν αυτή τη χρυσή τομή. Αυτή την άποψη τη σχημάτισα λόγω συγκεκριμένων γρίφων, δύο πολύ σοβαρών bugs (θα αναφερθώ αναλυτικά στη συνέχεια σε αυτά) και της πολύ μεγάλης διάρκειας του παιχνιδιού.
Όσον αφορά στη σεναριακή εξέλιξη του παιχνιδιού πρέπει να σημειώσω ότι σχεδόν μέχρι τη μέση του δεν γίνεται καμία σημαντική αποκάλυψη αναφορικά με την ταυτότητα ή τα κίνητρα του δράστη. Από εκεί και πέρα αρχίζει να ξετυλίγεται το κουβάρι της υπόθεσης στην οποία τελικά εμπλέκονται πολλά άτομα και καταστάσεις. Αυτό έχει τόσο θετικά όσο και αρνητικά αποτελέσματα. Στα θετικά βάζουμε τον εμπλουτισμό της εξέλιξης της υπόθεσης με ανατροπές χάρη στις οποίες διατηρείται αμείωτο το ενδιαφέρον του παίκτη. Στα αρνητικά βάζουμε το ότι αν δεν ασχοληθείτε σχετικά «εντατικά» με το παιχνίδι είναι πολύ πιθανό να χάσετε την μπάλα με όλη αυτή τη διαπλοκή. Αυτό γίνεται ιδιαίτερα πιθανό αν συνυπολογίσουμε και την πραγματικά τεράστια διάρκεια του παιχνιδιού.

Green Day: Rock Band για Wii, X360, PS3

Κυριακή, 4 Ιουλίου 2010

Τι καφετζούδες και χαρτορίχτρες, μου λέτε! Πιο προληπτική ράτσα από τους αθλητές δεν υπάρχει. Κι ας λέμε ότι «δεν πιστεύουμε σε αυτά τα πράγματα». Φυσικά και δεν βγάζω τον εαυτό μου από τη μάζα. Έπαιζα καλά σε κάποιον αγώνα ή κάναμε κάποια σημαντική νίκη; Δεν υπήρχε περίπτωση να μην φορέσω το ίδιο σώβρακο και κάλτσες στον επόμενο αγώνα. Κι ας συνειδητοποιώ πόσο ηλίθιο ακούγεται αυτή τη στιγμή, πιθανότατα θα το ξανακάνω. Για να μην πω για την ιεροτελεστία που λάμβανε χώρα πριν από την αναχώρησή μου για κάθε αγώνα: Σιέστα γύρω στη μια ωρίτσα –απαραίτητη, αλλά όχι πολύ για να μην μαστουρώσω εντελώς- ένα δροσερό ντουζάκι, κατανάλωση μιας σοκολάτας ή/και ενός ισοτονικού ποτού και όλα αυτά υπό τους ήχους της πλούσιας hard/punk/alternative/classic rock playlist που παίζει στο random. Πάντα όμως, το τελευταίο τραγούδι που θα άκουγα πριν φύγω από το σπίτι ήταν συγκεκριμένο: Δεν ξέρω αν ήταν λόγω σημειολογίας του τίτλου (άλλωστε προφανώς μόνο με μπάσκετ δεν έχει σχέση) ή αν απλώς θεωρούσα και τον εαυτό μου ως καμένο χαρτί, αλλά εδώ και πάνω από μια δεκαετία, το τελευταίο τραγούδι που παίζει ο MP3 Player είναι πάντα το «Basket Case».
Καταλαβαίνετε λοιπόν πως από τη στιγμή που άκουσα πως μετά τους Beatles το επόμενο συγκρότημα το οποίο θα είχε την τιμή να του αφιερωθεί ένα Rock Band ήταν οι Green Day, περίμενα πώς και πώς τη στιγμή που θα έπαιζα ο ίδιος το Basket Case στην τηλεόρασή μου, έστω και αν δεν είχα μετά να πάω σε αγώνα.
Όπως είμαι σίγουρος ότι θα έχετε ήδη μαντέψει, ένας από τους λόγους που ανέλυσα με τόση λεπτομέρεια την προετοιμασία του πολεμιστή Νότη πριν από τη μάχη, ήταν ότι εκ των πραγμάτων, δεν υπάρχουν και πολλά πράγματα για να πω για το ίδιο το παιχνίδι. Στην ουσία πρόκειται για ένα Beatles: Rock Band, το οποίο έχει «ντυθεί» Green Day. Από τις μουσικές μέχρι το σχεδιασμό των μενού που είναι εμπνευσμένα από artwork των δίσκων του συγκροτήματος, όλα θυμίζουν το punk rock τρίο από την Καλιφόρνια.
Χμ, από το στυλ τους και μόνο φαίνεται πως μιλάμε για εποχές που ακόμα και ο Νοτούλης πήγαινε Λύκειο...Για να είμαι απόλυτα ειλικρινής, αν και μου πέρασε από το μυαλό να αποκτήσω και το BRB (είχα βρει το πλήρες πακέτο σε τιμή-σκότωμα στην Αγγλία και αν δεν υπήρχε το θέμα της μεταφοράς θα το χτυπούσα πάραυτα!), θαρρώ πως το στυλ και η μουσική των Green Day ταιριάζει πολύ περισσότερο στο ύφος του Rock Band από ό,τι τα Σκαθάρια και σίγουρα ενθουσιάστηκα πολύ περισσότερο όταν έμαθα ότι θα αποκτήσουν το δικό τους παιχνίδι. Προς αποφυγή παρεξηγήσεων, δεν συγκρίνω σε καμία περίπτωση τους Beatles με τους Green Day. Προφανώς αποτελούν διαφορετικά μεγέθη. Απλώς όπως και να το κάνουμε, το Λύκειο το έβγαλα με Green Day, ενώ Beatles άκουγαν οι γονείς μου και μου ανέσυρε ουκ ολίγες όμορφες αναμνήσεις από εκείνα τα χρόνια.
Από εκεί και πέρα, παρόλο που η παρουσία των Green Day αρμόζει πιο πολύ σε ένα παιχνίδι τέτοιου είδους, οφείλω να παραδεχτώ πως το BRB ήταν πολύ πιο πλήρες και πλούσιο, ενώ στο GDRB φαίνεται σαν να χτύπησε λιγάκι η Κρίση και εφαρμόστηκε πολιτική λιτότητας. Τα venues στα οποία θα παίξετε, για παράδειγμα, είναι μόλις τρία όλα κι όλα. Όχι πως σε τέτοια παιχνίδια προσέχετε το τι συμβαίνει γύρω σας, αλλά λίγη ποικιλία θα ήταν ευπρόσδεκτη. Αντίστοιχα, οι γκριμάτσες και τα καραγκιοζιλίκια της τριάδας στη σκηνή μοιάζουν σαν να έχουν εμπνευστεί από πραγματικές συναυλίες τους, όμως μετά από 2-3 τραγούδια σε κάθε πίστα, καταντούν κι αυτά επαναλαμβανόμενα.
Το σύνολο των τραγουδιών φτάνει τα 47 κομμάτια, ενώ κάποια είναι και συνδυασμοί κομματιών που και στα κανονικά άλμπουμ είναι συνεχόμενα (π.χ. τα Give Me Novacaine/She's A Rebel). Σίγουρα δεν είναι πολλά, αλλά μεταξύ μας, θα βρείτε λίγο-πολύ όλα τα hits τους που θα θέλατε να ακούσετε, πλην μερικών κομματιών του περσινού 21st Century Breakdown (όπως π.χ. το 21 Guns), τα οποία ακούγεται πως θα περιλαμβάνονται ως ξεχωριστό DLC. Άλλωστε τα δυο πιο επιτυχημένα τους άλμπουμ, τα Dookie και American Idiot περιλαμβάνονται ολόκληρα. Ίσως να μπορούσαν να προσθέσουν και μερικά τραγούδια άλλων συγκροτημάτων (και καλά ως «πηγή έμπνευσης» της μουσικής τους), όπως για παράδειγμα συμβαίνει στις αντίστοιχες εξειδικευμένες εκδόσεις των Guitar Hero. Όχι ότι με χαλά το στυλ των Green Day, αλλά είπαμε, λίγη ποικιλία δεν έβλαψε ποτέ κανέναν, ενώ θα ανέβαζε και το συνολικό νούμερο σε πιο αποδεκτά επίπεδα. Ίσως ο μικρός αριθμός των τραγουδιών να είναι και ο λόγος που το παιχνίδι σε «υποχρεώνει» να παίξεις στο Career Mode τα ίδια τραγούδια ξανά και ξανά –ακόμα και αν έχεις πιάσει το 100%- ώστε να ξεκλειδώσεις τα διάφορα collectibles που περιέχει (κυρίως φωτογραφίες και βίντεο του συγκροτήματος).

Naughty Bear με νέα τρέλλα...

Σάββατο, 3 Ιουλίου 2010

Την πρώτη φορά που είχα δει το Naughty Bear, σε ένα event της 505 Games στο Λονδίνο πριν από μερικούς μήνες, είχα ενθουσιαστεί. Το concept μου είχε φανεί έξυπνο, το στυλ εμετικά χαριτωμένο, η βία δίχως όρια (παρότι το παιχνίδι έχει PEGI 12, αν και αυτό είναι μια άλλη ιστορία) και γενικώς, το παιχνίδι είχε όλα τα φόντα να αποτελέσει μια εξαιρετικότατη καλοκαιρινή αγορά για τις ώρες εκείνες που στην παραλία δεν βρίσκεις ούτε τετραγωνικό εκατοστό ελεύθερο και στο Island «τρως πόρτα» απ’ το parking και φτάνεις στη Βάρκιζα για να αφήσεις το εργαλείο. Η φουλ έκδοση του παιχνιδιού βέβαια έβγαλε στη φόρα όλα εκείνα τα στοιχεία που το demo απέκρυπτε εντέχνως, αποδεικνύοντας πως οι άνθρωποι της Artificial Mind and Movement απλά δεν προσπάθησαν όσο θα έπρεπε.
«Ωστέ έτσι είστε ε; Καλά, θα σας δείξω εγώ, θα δείτε τι θα πάθετε». ®Helloooooo Νότη!
Κατ’ αρχάς δεν υπάρχει η παραμικρή συγγένεια μεταξύ Naughty Bear και Naughty Χαλκίδη. Απλή συνωνυμία, που λένε. Έλα όμως που λόγω αυτής της συνωνυμίας, τα αρκουδάκια του Perfection Island που ζουν τα teddy bears έχουν τον Naughty (τον Bear, όχι τον Χαλκίδη) στην απ’ έξω. Τον σνομπάρουν, τον κοροϊδεύουν, δεν τον παίζουν και βασικά… θέλουν να τον σκοτώσουν! Ο Naughty λοιπόν μοιραία κάποια στιγμή «τα παίρνει» άσχημα και αποφασίζει να πάρει την εκδίκησή του η οποία θα είναι γεμάτη με αίμα αυτό που γεμίζουν τα αρκουδάκια τελοσπάντωνε! Ο παίκτης ελέγχει τον Naughty Bear ο οποίος για να πετύχει τον σκοπό του (να μείνει μόνος στο νησί :P) μπορεί να χρησιμοποιήσει μια αρκετά μεγάλη γκάμα όπλων, από ρόπαλα του μπέιζμπολ, uzi και μπούτια από κοτόπουλο μέχρι πριόνια, χατζάρες και φυσικά τις γροθιές του.
Κατά βάση πρέπει να τιμωρήσει τα άλλα αρκούδια και τιμωρία για τον Naughty σημαίνει θάνατος. Αυτό μπορεί να γίνει είτε με έναν συμβατικό τρόπο (aka βρίσκετε ένα αρκουδάκι, το αρχίζετε στις γρήγορες και το «ξαπλώνετε» οσονούπω) είτε με κάποιον πιο… «naughty» (σκανδαλιάρικος ελληνιστί). Ο απώτερος στόχος σας θα είναι να οδηγήσετε τα άλλα αρκούδια στην παράνοια και ει δυνατόν να τα φέρετε σε τέτοιο βαθμό ώστε να αυτοκτονήσουν! Μπορείτε για παράδειγμα να στήσετε ένα δόκανο και να παρασύρετε σε αυτό έναν αστυνομικό. Όταν αυτός παγιδευτεί, δεν χρειάζεται να τον σκοτώσετε (κάθε όπλο έχει και μία χαρακτηριστική finishing move) σώνει και καλά. Αντίθετα, αν υπάρχουν και άλλα αρκουδάκια στη σκηνή, μπορείτε να τρομάξετε τον αρκουδομπάτσο και να σπείρετε τον τρόμο στους μάρτυρες αφού θα δουν πως ακόμα και το όργανο του νόμου είναι ανίκανο να δαμάσει τη ζούρλα σας.

Νέες κυκλοφορίες: Ιούλιος 2010

Παρασκευή, 2 Ιουλίου 2010

Τα PC αυτή την φορά όλο τον μήνα, έχουν την τιμητική τους, με APB, Need for Speed: World και βέβαια το Starcraft II -πιθανότατα παιχνίδι του μήνα- το οποίο θα κυκλοφορήσει και για Mac.
PC
APB: All Points Bulletin: 1/7/2010
ArmA II: Operation Arrowhead: 1/7/2010
Call of Duty: Modern Warfare 2 - Resurgence Pack: 6/7/2010
City of Heroes Going Rogue: 31/7/2010
Disciples III: Renaissance: 13/7/2010
Monkey Island 2 Special Edition: LeChuck's Revenge: 7/7/2010
Need for Speed: World: 20/7/2010
Sam & Max: The Devil's Playhouse Episode 4: Beyond the Alley of the Dolls: 31/7/2010
Sniper: Ghost Warrior: 6/7/2010
Starcraft II: Wings of Liberty: 27/7/2010
Playstation 3
Call of Duty: Modern Warfare 2 - Resurgence Pack: 6/7/2010
Clash of the Titans: 27/7/2010
DeathSpank: 13/7/2010
Monkey Island 2 Special Edition: LeChuck's Revenge: 7/7/2010
Sam & Max: The Devil's Playhouse Episode 4: Beyond the Alley of the Dolls: 31/7/2010
Tiger Woods PGA Tour 11: 2/7/2010
Xbox 360
Clash of the Titans: 27/7/2010
Crackdown 2: 9/7/2010
DarkStar One: Broken Alliance: 20/7/2010
DeathSpank: 14/7/2010
Monkey Island 2 Special Edition: LeChuck's Revenge: 7/7/2010
Tiger Woods PGA Tour 11: 2/7/2010
Wii
Tournament of Legends: 2/7/2010
Tiger Woods PGA Tour 11: 2/7/2010
DS
Dragon Quest IX: Sentinels of the Starry Skies: 23/7/2010
iPhone
Tiger Woods PGA Tour 11: 2/7/2010
Macintosh
Sam & Max: The Devil's Playhouse Episode 4: Beyond the Alley of the Dolls: 31/7/2010
Starcraft II: Wings of Liberty: 27/7/2010